Julie

Julieke is vanavond, 26 oktober 2009 in alle sereniteit ingeslapen op 16-jarige leeftijd. Ze had al lang hartproblemen maar die konden we al die tijd onderdrukken mits aangepast hartmedicatie. Sinds enige tijd waren we genoodzaakt om ook vochtafdrijver te geven gezien haar hartje het allemaal niet meer bol gewerkt kreeg.
Het werd echter allemaal vel ernstiger toen begin oktober haar rechter hartkamer het pas echt liet afweten. Haar buikje zat vol vocht en we slaagden er maar moeilijk in om die omvang te verminderen. Toch heeft ze nog een drietal weken genoten op een rustigere manier weliswaar maar ze stond nog steeds gretig paraat als we de intentie toonden om weg te gaan. Dan moest ze mee; geen denken aan dat we zonder haar zouden vertrekken! Dit weekend echter ging ze ook weer mee maar nu begonnen we het verschil goed te merken. Julie was gek op "haar eigen koekjes". Het was haar favoriete merk en het was een drama als we dat vergaten als ze mee op pad ging. Deze keer echter wilde ze haar koekje niet aannemen en vanmorgen zagen we voor het eerst ook die blik in haar oogjes om hulp. Die dikke waterbuik zat haar duidelijk in de weg en ze voelde zich niet langer happy.
Hoewel we haar nog lang hadden willen koesteren, hebben we het wijselijke besluit genomen niet langer te wachten tot het nog erger werd voor haar. Ze gaf ons duidelijk een teken; het was mooi geweest.
Julieke werd thuis in alle rust in een diepe slaap gebracht en liet vrij snel los; een bevestiging dat ze ermee akkoord ging.

Wat zullen we dit kleine lieve witje missen! Ook Bram die haar steeds als grote zus en voorbeeld aanzag zal een moeilijke tijd tegemoet gaan. En dan weten dat de eigenares drie jaar geleden van haar afstand deed omdat ze niets voelde voor Julieke; hoe bestaat het!?
Bij ons heeft ze een plek in ons hart ingenomen voor eeuwig en altijd!
====================================================================

Julie was dertien jaar toen haar baasje stierf. Vrouwlief had nooit iets voor het harige schepseltje van haar echtgenoot gevoeld en wilde haar laten inslapen. Via één van onze leden kwam het lieve Maltezertje bij ons terecht. Julie was door de man zo'n drie jaar geleden uit het asiel van Antwerpen gehaald en had toen ze bij ons aankwam last van verlatingsangst. Ondertussen is ze het hier goed gewend en geniet alle dagen van haar gewenstheid.

Toen ze enkele maanden bij ons woonde, merkten we een vochtophoping op aan de binnenzijde van Julie's bil. Niets ernstigs dachten we op het eerste zich totdat we op controle gingen bij de dierenarts. Daar werd een punctie genomen en bleek dat het om kwaadaardige cellen ging. Ze moest dan ook zo snel mogelijk geopereerd worden. De operatie verliep gelukkig goed ondanks haar licht hartgeruis. Niettegenstaande heeft ze wel veel pijn gehad; er was imers een grote hap uit haar billetje weggehaald in de hoop dat zo al het kwade weggenomen was.

De uitslag van het labo bevestigde dat het om een gezwel ging van categorie 1. Dat is gunstig want dat betekent dat er vanuit dit gezwel geen verdere uitzaaiingen zijn gebeurd. Er werd ook nog bij vermeld dat het �krab was weggehaald�. Het werd wel zo ruim mogelijk weggehaald maar door de locatie in de bil was meer weefsel verwijderen niet mogelijk. Het komt er dus op aan dat we het goed in het oog houden want mocht er terug iets aangroeien moet dit zo snel mogelijk weer weggehaald worden.

Julie heeft verder steun nodig van hartmedicatie, maar ook daarop reageert ze goed. Laat ons hopen dat Julie nog lang mag genieten!