Gyzmo

Update 28/07/2009:
Vandaag is het zover; de dag waarvoor we al lang vreesden maar waarvan we hoopten dat we hem nog lang zouden kunnen uitstellen... Gyzmo's oortjes worden geamputeerd.
We vinden het héél erg maar weten dat het voor Gyzmo's gezondheid noodzakelijk is. Sinds enige tijd hadden we gemerkt dat de pigmentvlekken op haar oren groter waren geworden en nu merkten we ook een wondje op en de oorrand krulde een beetje om. Huidkanker met andere woorden. We kennen het reeds van Wezeltje en Bily; nu zal dus ook Gyzmo vanaf straks hier oorloos rondlopen.
Na tien jaar zal het even moeten wennen. Op de kalender voor 2010 staat ze op de cover nog met volwaardige oortjes; een herinnering om te bewaren!
Eigenlijk mogen we gelukkig zijn dat het medisch allemaal mogelijk is want anders zouden we Gyzmo niet lang meer gezond kunnen houden.
====================================

Jawel, ik ben de mooiste van allemaal! Dat besef ik maar al te goed.
Vroeger noemden ze mij hier soms kwajongen omdat ik de anderen wel eens durfde uit te dagen. Maar die zotte kuren zijn eraf ondertussen.
Vooral mijn broer Snoes viel ik graag lastig. Die hebben we helaas op veel te jonge leeftijd moeten afgeven. We missen hem nog heel erg.

Ik ben gevonden door mama en papa toen ik 12 uur oud was, want mijn eigenlijke mama was zo bang en geschrokken dat ze ons alle drie (Snoes, Timi en mezelf) zomaar heeft achtergelaten. Dat gebeurde allemaal op 3 juni 1999.
Eigenlijk had ik nog een ander broertje of zusje, maar desondanks alle goede zorgen van mama en papa is die gestorven na drie dagen.
Ik ben dus de enige meid uit de kroost.
Met mijn wit lang haar, opgesmukt door mijn grijze vlekjes ben ik een echte hartendief.
Ik vraag veel aandacht en die krijg ik meestal wel. Zeker als ik met mijn gejammer begin of mijn rechter pootje uitsteek. Daar kunnen ze hier gelukkig niet aan weerstaan.