Timi

Ik heb mijn naam gekregen omdat ik zo bang was (Timide). Nochtans was ik maar twaalf uurtjes oud toen ze me vonden.
Mama en papa begrepen dat niet omdat ik immers uit hetzelfde nest kom als Gyzmo en Snoes en op dezelfde manier ben opgevoed.
Toch was ik altijd de bangerik. Schootzitten was niks voor mij, laat staan oppakken. Met de jaren ben ik wel veranderd.
Ik merktte plots wat ik gemist had: zalig trappelen op mama’s buik in de zetel of ’s morgens voordat de wekker gaat ze gaan wakker maken
door met mijn pootje (zonder nageltjes!) op haar kaak te titsen. Ik weet immers dat ze niet van wekkers houdt.
Als dank krijg ik dan een aai over mijn bol.Ze zeggen wel eens dat ik te braaf ben en me laat doen, maar zo heeft ieder z’n karakter,hé.