Donald

Dit is een bizar verhaal. Een grote stoere kater kwam al geruime tijd in de voortuin eten; het leek een bange doorwinterde zwerver want bij het minste geluid schoot hij alle kanten uit. Hij had ook een echte dikke katerskop want deze stoere bink was nooit gecastreerd. Op zekere dag merkten we van op afstand dat hij kwijlde. We vonden het raadzaam om hem te vangen met een vangbak en te laten castreren en ineens te controleren op ziekte. Na een tweetal pogingen leek dat ijdele hoop te zijn. Deze jongen liet zich zomaar niet vangen. Een dag later zagen we hem niet opdagen.

Twee dagen later vonden we hem tot onze grote verbazing in een halfgesloten mandje in een chalet binnenin onze poezenren! We konden hem overzetten in een transportmand en reden uiteraard dierct naar de dierenarts. Toen bleek dat hij een hele zware mondinfectie had, erg mager was en helemaal aangetast was door de luizen. Van castreren was voorlopig dus geen sprake.
We stonden versteld dat hij zo slim was geweest om hulp te komen zoeken en daarvoor binnen de poezenren was gesprongen. Hij observeerde ons blijkbaar al veel langer dan wij hem?

Ondertussen is Donald al goed aangekomen en is hij een ware knuffelaar geworden die alle zachte en warme plekjes goed weet te waarderen. De zware luchtweginfectie waarmee hij aankwam is onder controle maar zal waarschijnlijk een chronisch probleem blijven. We sterken hem nu met homeopathie en hopen Donald zo nog lang gezond te houden.

Naar zijn leeftijd hebben we het raden, maar wel zeker is dat hij niet meer van de jongste is. Na zo'n zwaar zwerversbestaan is het vaak nog moeilijker te bepalen want dan lijdt zo'n lichaam veel harder. Om er een cijfer op te kleven, houden we het op tien.