Verhalen van onze adoptanten

29/05/2017: Brenda: nog meer goed nieuws!

Hey, 

Nog even een update van Brenda.

Alles gaat nog steeds uitstekend. Ze voelt zich al echt thuis hier en je merkt en ziet dat ze geen stress heeft en zich heel comfortabel voelt. Ze heeft zich vol liefde op mijn zoon ( 15j ) gestort en ze geniet er met volle teugen van. Met de poes des huizes (Loekie) betert het alle dagen. Loekie blijft een bang poesje voor het onbekende, maar ze zoekt Brenda meer en meer op. Ze ontwijkt ze niet meer en het heeft geen negatieve invloed op haar doen en laten zoals bij Blanche. Dus ik denk dat we een blijvertje hebben gevonden. 

Mijn zoon vind de naam " Sammie " beter bij haar passen. 

Deze foto's wou ik nog even sturen.. Ze heeft geluk dat de zoon een sloddervos is. Zo kan ze nog wat nagenieten als hij naar school is....😻

Wat denken jullie? 

Grtjs, 

Katleen. 🐾


23/05/2017: Kaatje na één jaar

hoi Sonja en Peter,

Wat een zalige, lieve, speels ....KAATJE. Wat een schatje . Wij zijn nog steeds superblij met deze keuze . Hier enkele foto’s .

groetjes


21/05/2017: Fleure

Hoi,

Het is al even geleden dat ik nog foto's stuurde van Fleur. Een aantal in de bijlage. :-)

Haar vacht begint ondertussen al aardig terug te groeien. Ze zit hier dus duidelijk op haar plek. Ze is een enorme speelvogel, ondanks dat deze dame onlangs haar 7de verjaardag heeft gevierd. Haar speeltjes neemt ze mee door heel het huis. Als ze wil dat je het weggooit zodat zij erachter kan rennen, legt ze het speeltje voor je voeten. Ze luistert heel goed naar haar naam. Je roept haar en zij komt van de andere kant van het huis aan rennen. Ik heb soms het idee dat het een hond in kattenvermoming is. ;-)

Ze is ook zo'n lieverd naar de kinderen toe. Ze laat veel van ze toe. Laat zich vertroetelen, knuffelen, overal naartoe dragen. De kleinste kan af en toe wat wild zijn, die krijgt soms nog eens een waarschuwende 'pets' genoeg om haar te laten schrikken (en hopelijk te leren dat katten soms ook graag met rust gelaten worden... Mama's woorden zijn helaas niet altijd genoeg). Ze gebruikt nooit haar nagels.

Met onze hond, border collie, heeft ze inmiddels duidelijke afspraken. De woonkamer is van de hond, de rest van het huis van Fleur (ze worden beide in het andere gebied getolereerd maar zijn toch soms wat op hun hoede). De tuin is Niemandsland. Daar liggen ze naast elkaar in het gras, rennen achter elkaar aan en zijn ze de beste maatjes. Geweldig om naar te kijken.

Fleur is echt een buitenkatje (als ze niet op mijn schoot ligt te slapen tijdens dat ik aan het werk ben). De tuin is goed afgeschermd maar ze toont totaal geen interesse aan wat er aan de andere kant van de muur gebeurd. Avonturen genoeg in haar tuin. Miertjes vangen, achter vliegjes en vlinders aanrennen en soms een vogel besluipen (die veel sneller is dan haar).

Het enige lastige is dat ze een zeer kieskeurige eter is. We hebben heel veel verschillende soorten merken natvoer uitgeprobeerd en uiteindelijk na een reeks iets gevonden waar ze helemaal verzot op is. We moeten ons niet bedenken om bij hetzelfde merk te blijven en van smaak af te wisselen want dat pakt dus niet. Droge brokjes hetzelfde. Helaas heb ik daar nog niets in gevonden wat ze wel echt lekker vindt... Uhmm tja, de brokken van de hond niet meegerekend. Want die vindt ze schijnbaar heerlijk!

Echt een geweldig beestje. Ik ben blij dat ons pad heeft gekruisd!

Lieve groetjes van Marjolein en familie


18/05/2017: Nona was direct thuis

Dag Sonja,

Bedankt om ons gisteren zo goed te ontvangen. Echt knap werk dat jullie doen. We voelden ons direct welkom.

We hebben de terugrit zonder files overleefd.

Thuis is Nona onmiddellijk op verkenning gegaan en kwam ze al spinnen en genieten van de strelingen.

Mijn jongste zoon Toon is er ongelooflijk blij mee en vindt het zalig dat ze bij hem komt liggen.

De nacht is rustig verlopen en deze morgen liep ze vrolijk rond.

We zijn ongelooflijk blij met zo een schat van een poes en ze hier momenteel de queen of the house!


11/05/2017: Tina

Dag Sonja!

Sinds deze avond hebben we Tina bij ons thuis zitten. Het is een échte schat.. We begrijpen maar al te goed dat het met pijn in het hart is dat Marc afstand moest doen van haar.

Alles gaat enorm goed. Beter dan we ooit hadden durven dromen. Na een uurtje lag ze al bij ons in de zetel te ronken.

We zijn enorm blij..

Groetjes, Ina