Hallo Sonja en Peter
en aan alle thuisblijverskes met een dikke knuffel voor Timi ons meterpoezeke

Zoals je kan zien op de foto zijn wij soms heel lief voor mekaar.

De voorbije warmte maakte van ons drie luie voddekes....het vrouwke probeerde wel eens met een speelgoedje maar we lieten haar maar doen. Je zou zot zijn om met die warmte nog te gaan springen en rennen.
We kregen wel een extra borstelbeurt en dat was genieten geblazen.
Nu de hitte voorbij is is er hier terug leven in de brouwerij.
En ons favoriete plekje buiten zoeken we terug op. Vooral Timi en Moorke zitten vaak tot laat in de avond buiten...sterretjes kijken en genieten van het frisse briesje.
Arnoke die blijft liever in de buurt van het vrouwke. En nog steeds een flinke babbelaar....die kan verhaaltjes vertellen...vooral als het vrouwke aan het afwassen is zit hij op de keukentafel en zit hij maar te brabbelen en te miauwen....
Moorke die kent er ook wat van....die heeft altijd veel te vertellen als het vrouwke thuis komt van haar werk. Timi is een ochtendpoezeke....die vertelt 's morgens zijn dromen aan het vrouwke vermoeden we...
We genieten elke dag van mekaar . Als het de "hectische minuten zijn" dan rennen er hier 12 pootjes in recordtijd door het ganse appartement en moeten alle zetels er aan geloven. De tafel is onze springplank....De mat is dan ons tentje...

Volgende maand worden wij 5 jaar. Wat vliegt de tijd hé...
Benieuwd wat het vrouwke voor ons in petto heeft...een nieuw kussentje??? of een lekker snoepke....
Maar een extra knuffel is altijd welkom!! Bij deze sturen wij heel veel knuffels aan alle thuisblijvers en alle sukkelaars die hopelijk een warme lieve thuis vinden.
De verhalen die we soms lezen op jullie website maken ons verdrietig...
mama Sonja en papa Peter...we vergeten jullie nooit...Ons wiegje stond in het dierenhuisje...een betere plek had het niet kunnen zijn...
Poezenknuffeltjes
Timi Arno en Moorke




Groetjes
Bettina
Arno, Timmi en Moorke
 

Hallo dierenvrienden,

Nadat ik jullie website nog eens consulteerde en de bijzonder trieste verhalen lees van wat er allemaal met de dieren gebeurd kan
ik misschien jullie wel goed nieuws brengen.

In december tussen kerst en nieuwjaar hebben we bij jullie Hummeltje en Maecy komen ophalen. Twee kleine bangertjes waarmee
we in het begin veel werk mee hadden maar wat we met alle plezier aanpakte. Intussen zijn het twee fantastische poezen geworden en
misschien willen jullie wel eens weten hoe het met hen gaat.

Grimaud en Cartouche (want zo noemen ze nu) blijven nog steeds onze grote lieve knuffels. Maecy (Cartouche) blijft nog altijd wat afstandelijk
maar is de grote liefhebber van mijn dochtertje. Ze vormen een onafscheidelijk paar en begrijpen elkaar zonder één woord of geluidje voort te brengen.
Zoals vroeger reeds geschreven is Cartouche een zeer begaafde en super intelligente poes. Grimaud (Hummeltje) is nog steeds de ongedwongen
baviaan in huis. Als je hem aait dan laat hij zich gewoon ter plaatste neervallen (letterlijk) en laat hij zich aaien. Nog steeds komt hij graag op
de schoot liggen en kan enorm genieten van een warm plekje. Anderzijds genieten ze volop van de tuin en het bos eromheen.

Intussen heeft onze buur ook een 5 tal poezen en eigenaardig genoeg kunnen ze het allemaal goed met elkaar vinden. Soms is het hier het
Dierenhuisje in het klein...

Als jullie een GSM nummer kunnen opgeven die krachtig genoeg is om foto's op te ontvangen dan kunnen we jullie een foto bezorgen. Jullie
zullen verstelt staan van wat een prachtige kater Grimaud is geworden en hoe elegant Cartouchke is geworden.

In elk geval nog veel succes met het plaatsten van de dieren!

Dikke knuffel van Grimaud et Cartouche
en groetjes van Jocelyne en Céline uit Grobbendonk
 

Dag Sonja,

Hier nieuws van het Marieke-front!
Het gaat supergoed met de lieveling van de familie. Ze is in haar nopjes met de vele dagen zon die we al hebben gekregen, ze doet niets liever dan languit liggen zonnen.
Ze kijkt ook heel graag naar de kinderen en geniet ervan om op haar poep te kijken midden in hun spel, vooral in de tuin is dat leuk, kan ze lekker observeren vanuit mijn vertrouwde plekje bij de struik...
We zijn ook al een keer naar de dierenarts moeten gaan, want ze gedroeg zich erg vreemd en ze kroop weg onder bed zonder 's avonds op onze schoot te komen liggen. We hadden wel gezien dat ze een zwarte kin had... na 2 spuitjes tegen het braken en iets voor de maag, en een dagje binnen gelukkig weer de oude! Ze had garanti buiten iets gegeten, maar wat, dat zullen we nooit weten. Het belangrijkste was dat er niets ernstig aan de hand was!! Bij de dierenarts had ons oudste het zeer moeilijk en kon haar tranen niet bedwingen, ze kon het niet aanzien dat de poes naar de dokter moest en nog minder dat ze spuitjes moest krijgen, Marieke weende ook in de auto, echt zielig. Zo zie je maar hoe snel zo'n beestje ook in een kinderhartje zit!!
Maar genoeg daarover; want alles gaat piccobello. Als we thuiskomen na het werk staat te springen voor haar potje natvoer (nadat ze gerollebold heeft van blijdschap), ik krijg amper de tijd om m'n schoenen uit te doen! En dan komt ze echt flemen om te bedanken :) We zijn ook blij dat ze de weg naar het kattenluik ondertussen maar al te goed gevonden heeft, en vooral, dat ze niet ver wegloopt. Ze gaat links en rechts maar 2 tuinen verder en die mensen kennen we ook. Bij de naaste buurvrouw is ze ook goed thuis, want daar staat steevast een drinkbakje klaar met drinkwater en mag ze ook altijd knuffeltjes komen stelen.
's Avonds wordt ze als een echte prinses naar boven gedragen in haar mandje (!) en slaapt ze lekker voort naast ons bed.
Bij deze enkele fotootjes!
Vele groetjes, fam. Wouters
 

hoi dierenthuisje,

hierbij een paar fototjes van Diva (beter bekend bij jullie als Petsy)
we hebben diva(nu ongeveer halfjaar geleden) bij goedele in sint-job gaan halen, juist op tijd, voor de barre en koude winter er aan kwam. (ze zat namelijk altijd buiten)
in het begin hebben we haar vertrouwen een beetje moeten winnen, maar na een paar liefdevolle knuffeltjes werden we al snel aanvaard. Diva is een pracht van een kat, die zich graag verzorgt, en graag ergens hoog ligt(als een prinses op de troon), zodat ze kan pronken met haar mooie lange haren... een echte diva dus, vandaar de naam...
Diva is nog wel altijd een beetje schuw als er andere mense binnekomen, of als er een lawaai is dat haar niet aanstaat, maar voort van de rest, een echte knuffelkat.
Omdat wij overdag allebei gaan werken, konden we diva alleen savonds aandacht geven, en dat vond zij echt niet leuk, ze zaagde en miauwde, en eiste echt al onze aandacht...
dus bedachten we, (ook al hadden julllie gezegd dat ze beter alleen kon zitten) om toch maar eens uit te kijken voor een 2de poes, die haar overdag wat gezelschap kon geven.
de overburen hadden een nestje, en daar hebben we een zwart-wit kattinnetje uitgekozen, genaamd Cookie.
man man, wat vond Diva dat leuk! na amper 3 dagen geblaas en gepets, lagen ze elkaar al te wassen en te ravotten, je zou ze eens bezig moeten zien! zo hebben we diva nog nooit gezien! ze is helemaal opengebloeid, speelt meer , is super knuffelig en niet meer zo schuw! echt geweldig!
dit is het beste wat we konden doen voor diva, en ben super gelukkig als ik haar gelukkig zie, een echte droomkat!
dankjewel dierenthuisje!

grtjs diva
 

Hallo Sonja,

Hopelijk gaat alles goed met jullie!

Het leek me tof om jullie nog wat fotootjes van Lisa te mailen.
Alles is nog steeds goed met haar... Zeker nu met dit prachtige weer want dan kan ze liefst dag en nacht buiten wat rondhangen :-)
Onder de siergrassen liggen vindt ze het leukst!
's Nachts probeer ik ze wel binnen te krijgen, maar dat lukt niet altijd.

Nog enkele weekjes en dan is ze al een jaartje bij me.
En dan moet ze ook weer naar de dierenarts voor haar vaccinaties, zal ze minder leuk vinden ;-)

Geniet nog van het mooie weer!

Groetjes,
Sisi
 

Dag Sonja en Peter,

Het is vandaag precies een jaar geleden dat we Nox en Lori (toen nog Riki en Jura) in ons gezinnetje mochten verwelkomen.
Vandaag 1 jaar later stellen broer en zus het prima zoals jullie kunnen zijn op de bijgevoegde foto's (vers getrokken van deze morgen)!
Ook met Dexter gaat alles prima, na het verlies van ons Zorro'ke vorig jaar, heeft hij zich fantastisch aangepast aan dat jong geweld is huis! Hij is met momenten het grootste kitten van de drie ... tot grote vreugde van onze altijd speelse Lori!
De grootste knuffelaar van het gezelschap ... jullie raden het goed ... nog altijd ons Nox'ke!!
Vele groetjes aan iedereen daar, geen hen allemaal een dikke knuffel van ons!

Vele groetjes Nox, Lori en Dexter
Karl en Mieke
 

Dag Sonja en Peter,dag vrienden van Niel(Neo)!

Onze Niel stelt het fantastisch!Hoe lang is hij nu bij ons,4-5 maanden?Het lijkt alsof hij hier altijd al was!
Niel is helemaal bekomen,hij heeft aanvankelijk heel veel gegeten,heel veel geslapen en stilaan is alles genormaliseerd,al miept hij constant om eten,meestal is hij met enkele brokjes tevreden.Hij is veel in de tuin en brengt wel eens een vogel mee...vooral als er veel gasten zijn en we gezellig zitten te eten,dan breng hij zijn prooi recht naar mij,hilariteit in de keuken!
Hij is nog ontzettend snel,hij rent als een echte leeuw door de steppe en savanne van onze tuin!Aanvankelijk heeft hij ook z'n licht bij de buren opgstoken ,maar nu blijft hij meer op eigen gebied.Dirk noemt hem altijd "onze hond",hij volgt me overal!
Je merkt dat hij uit een groep komt:hij wil socializen met Bo,maar die vindt dat niet altijd leuk en heeft heel erg moeten wennen aan onze nieuwkomer die zijn baasje een beetje van hem afpakte.Niel neemt z'n plaats in en Bo laat zich soms wat schuren.We zullen zien wat het deze winter zegt als ze allebei meer binnen zijn.
We zijn gek op onze 2 poezen,elk met hun eigenheid en hun karakter.
We zijn blij dat we Niel een thuis kunnen geven,hij geeft zoveel terug!

tot de volgende update!
Dirk en Erika en Boke en Niel
 

Beste Sonja & Peter,

Hier is alvast een up-date van jullie "bijzet tafeltje"...

Met Winnie gaat alles goed. Ze geniet nu van haar nieuwe thuis.
Ze heeft in de winkel haar eigen mandje zelf gekozen. Hierdoor slaapt ze vanaf het begin uitsluitend in haar mand. Ze is een schattige snurker.
Ondertussen heeft Winnie al half Schoten afgesnuffeld. Vandaag zijn we voor het eerst gaan wandelen in het Peerds bos. Daar heeft ze enorm van genoten. We maken 2 tot 3 maal per dag een wandeling.

In het parkje om de hoek heeft Winnie al kennis gemaakt met enkele buurtbewoners. Zelfs ravotten met andere honden schrikt haar niet af.

Wat betreft haar dieet, vroegen we ons af welke portie dat ze bij jullie kreeg. Wij geven haar 's ochtends een half penslapje (+/-50gr) en 's avonds een mengeling van het andere halve lapje, 50 gr droge brokken en 50 gr boontjes. En als ze in de loop van de dag goed haar best doet met haar bevelen krijgt ze nog 2x een snoepje. Hopelijk kan ze met deze menu rustig gewicht verliezen.

In begin ging het eten echter niet van een leien dakje. De eerste dag weigerde ze te eten. We dachten eerst dat het verschijnselen waren van gewenning aan haar nieuwe thuis.
Toen ze de tweede dag ook niet wou eten uit haar food bowl begonnen we ons zorgen te maken. Tot we plots, puur toevallig, ontdekten dat ze niet wou eten uit die ene specifieke bowl. De binnenwanden van deze bowl waren van reflecterend metaal. Misschien dat de reflecties haar twee maal deed nadenken. Nu eet ze zonder problemen uit een plastic food bowl.

Voordat ik terug ging naar de winkel om te wisselen, deed ik een laatste test. Wat bleek, Winnie had dan weer geen probleem om uit die bowl water te drinken. Dus hebben we die aldus niet moeten wisselen. Snappen wie snappen kan...

Ze heeft deze week wel wat last van de hitte. Hierdoor brengt ze grote delen van de dag al slapend door. We zijn nu enkel nog op zoek naar het juiste speeltje om ze tussen de wandelingen ook af en toe actief te krijgen.

Hier bijgevoegd zijn een paar foto's van Winnie's populairste bezigheid tijdens dezer tropische dagen.

Groetjes,

Wendy, Vlado & Winnie.
 

Beste,

Zoals beloofd aan Lindsay,

De eerste fototjes van Geena hier thuis.

Voor de rest loopt de "inburgering" goed en beginnen ze al met elkaar te spelen en mja soms zijn er wel 'ns wat meningsverschillen, maar dat hebben wij mensen ook e ;-)

Zie bij gevoegde foto's

Mvg
Nicolas
 

Hallo,

Met Bartje gaat alles echt prima. Hij speelt heel graag buiten. Hij is goede vriendjes geworden met het katje van onze buren. Enorm plezant is het om die twee samen te zien. Het is wel fijn dat hij op die manier toch een soortgenoot heeft waar hij goed mee overeen komt.

Hij komt graag bij ons liggen in de zetel, mee op een stoel zitten als we eten, in de keuken rondlopen als er gekookt wordt,... Hij kruipt ook nog altijd even graag in onze nek. We vinden hem echt super lief en zijn blij om hem zo te zien en te horen genieten van de aandacht.

In het begin hield hij niet zo van het geluid van de piano. Maar nu is hij er al helemaal aan gewoon en slaapt gewoon verder. Soms maakt hij zelf muziek door over de toetsen te lopen...

Bijgevoegd nog wat foto's.

Groetjes

Erica en Kevin