Hallo Sonja en Peter
Gewoon even laten weten dat we het super goed stellen en dat we graag op de foto staan!!!
We zijn ondertussen 6 jaar geworden....wat gaat de tijd vlug....
Als de dag van gisteren kwamen we hier binnen als twee kleine hummeltjes (gebracht door mama Sonja en papa Peter)
Wat waren we met ons poepke in de boter gevallen bij het dierenthuisje.
We zijn hier dolgelukkig maar vergeten nooit onze prille dagen dat we onze eerste poezenstapjes in de grote wereld mochten zetten.

Heel veel poezenknuffeltjesxxxxxx

Timmi en Arnoke
 

Romy is nu 2 jaar bij ons en is gisteren 5 jaar geworden. Hij is nog steeds braaf en gelukkig!

Groetjes,

 Dag Sonja,

Eventjes melden dat met ons Bijouke alles goed gaat.  Ze heeft problemen gehad met krabben en het was
Zo agressief dat we ermee naar de dierenarts zijn gegaan.  Na onderzoek blijkt dat ze een voedingallergie
Heeft, zodus hebben we haar voeding aangepast naar Royal Canin hypo allergeen, en ze lust dit heel graag
En kan er maar niet genoeg van hebben.  Ze heeft al een rond tonnetje, en is goed toegenomen in omvang,
Hahaha.

Sindsdien is het agressief krabben zo goed als nihil, en de korstjes rond haar toetje zijn al verdwenen, ook
het poetsen in de okseltjes en liesjes is zo goed als gedaan, en haar pelsje is terug aan het komen.  Gisteren
heb ik haar voor het eerst buiten gelaten, en ze was zo in haar nopjes, zat al onmiddellijk bij de buren in de
tuin, curieus wat er zich achter die muren bevind, maar ik bleef maar roepen zodat ze uiteindelijk wist naar
waar ze terug moest komen, en dat deed ze dan ook.
Het is zo’n lieve poes, zo aanhankelijk en braaf, we zijn heel gelukkig met onze nieuwe viervoeter.

Vele groetjes,   Lieve, Carina, Bijouke, Donneke

Beste Sonja,

Ik heb even gewacht om u een mailtje te sturen over onze adoptie van moeder Pansie en dochter Ukkie.
Ze zijn hier nu 6 weken en met veel liefde en geduld hebben wij langzaam hun vertrouwen kunnen winnen.

De eerste 2 dagen hebben ze onder een kast gezeten, zonder te komen eten of drinken of op de bak te gaan.
Uren hebben we voor de kast op onze buik gelegen en  zachtjes tegen hen gepraat, ook eten dat we onder de kast schoven werd niet aangeraakt. Daarna kwamen ze toch eten en de omgeving verkennen, maar dan moesten wij het huis uit zijn.
Na anderhalve week en stapje bij stapje besloot Ukkie dat ik haar mocht aaien, begon ze te spinnen en kreeg ik kopjes.  Voor Pansie was dit nog een brug te ver, die monsterde ons van op afstand, vooral ' avonds, de rest van de dag lag ze meestal nog onder de kast.  Maar ze aten beiden zeer goed en samen werd er al eens gespeeld.
Na 3 1/2 week kwam dan Pansie van de ene moment op de andere zelf tegen mijn hand duwen om geknuffeld te worden en 2 dagen later deed ze hetzelfde bij mijn man.  Wij content want we vonden het zo zielig voor haar dat ze steeds uren onder de kast lag.  Maar dat is nu ook verleden tijd, als het kacheltje brandt ligt ze op de schouw of in de mandjes naast de kachel.  Ukkie brengt hier leven in de brouwerij, een echte speelvogel en moeder doet nu goed mee.  Uren aan een stuk kunnen die samen dollen, trap op trap af, samen door de living vliegen, weer buiten in de gang .... en dan liggen ze uitgeteld dicht bijeen te slapen.  Plezant dat ze heel erg aan elkaar gehecht zijn.  

We zijn blij dat ze zich hier thuis voelen en ons vertrouwen.  Schootje zitten doen ze nog niet, maar Ukkie slaapt soms 's nachts naast het bed op haar dekentje. De rest komt nog wel.
Pansie is een zachte lieve poes en ze wil wel op de schoot, maar durft nog niet echt.
De begroeting die ze me 's morgens bij het opstaan geven is zalig, dan kom ik handen te kort om hen te knuffelen.

Binnenkort stuur ik je enkele foto's van ons tweetal.

Groetjes,

Liliane Pousset
 

Hallo,

Lang geleden dat jullie nog eens iets van ons hoorden.
Kennen jullie Mozes nog?
Het gaat supergoed met hem hoor!
Ik vraag me soms af hoe oud hij is gezien hij hier al enkele jaren woont ondertussen en hij al van middelbare leeftijd was toen ik hem adopteerde bij jullie...
Hij is zo stram als een plank en slaapt 23 uur per dag maar is volgens mij best gelukkig met zijn oude dag hier 
Bijgevoegd nog een foto van Mozes, genietend in zijn nieuwe stoel.

Groetjes Marijke
 

Hallo Sonja

Je weet niet hoe gelukkig ik hier nu zit.
Thor baarde ons toch wat zorgen. Eerst en vooral heeft hij zowat de koudste hoek in huis uitgekozen als toevluchtsoord. Vervolgens had hij van zaterdag bij jullie tot gisterenavond zijn eten niet aangeraakt. En ten derde, omdat wij dachten dat Thor wat vast zat achter de wasmachine had mijn man hem er achter uit gehaald. Thor verdween toen onder de kast in de salon en even later achter de zetel waar hij zich gewillig liet aaien. Maar toen mijn man hem voor de zetel wilde zetten heeft hij alles onder geplast!  Dus ik vreesde dat wij te snel en te bruusk geweest waren.
Vandaag moest ik een hele dag werken en toen ik 's avonds informeerde bij Roland bleek er weinig veranderd: Thor achter de wasmachine en niet gegeten.
(o ja, hij is afgelopen nacht blijkbaar wel uit zijn schuilplaats gekomen om het schaaltje natte voeding op te eten).
Maar nu heb ik het gevonden: Thor is gek op knuffels en dus ben ik over de wasmachine en droogkast gaan hangen en heb hem in zijn schuilhok geknuffeld.
Telkens heb ik mijn hand een klein beetje van zijn hoofdje gehouden en jawel hoor Thor volgde tot zijn hoofdje naast de wasmachine uitstak. Af en toe liep hij terug naar de hoek maar als ik dan teken deed kwam hij extra knuffels halen. En toen heb ik koekjes op mijn hand gelegd en is Thor die uit mijn hand komen eten! Daarom ben ik zo gelukkig.
Genoeg voor vandaag, Thor is terug in zijn schuilhoek gekropen! Maar als we elke dag zo'n vooruitgang boeken kan hij binnen de kortste keren een warm hoekje in de woonkamer uitkiezen ipv in het washok weg te kruipen.

Tot later

Annemie en Roland

Hallo,

Bonnie en mickey hebben de verhuis goed doorgekomen.
Kennismaking met onze hond verliep met Mickey super, alleen Bonnie blaast naar ons Netse, maar ik heb er vertrouwen in.
Mickey voelde zich al reeds direct thuis, en begon al vlug te spelen en te verkennen.
Vandaag zijn ze beiden op hun gemak, en hebben al goed gegeten en gespeeld.

Groetjes
Carina en Co
 

Hey Hey,

Even laten weten dat het ons gelukt is na bijna 1 jaar een foto te nemen van onze poezen !!!! Deze willen wij dan natuurlijk ook aan jullie laten zien hoe goed onze poezen het wel ni doen!
Ze laten zich meer en meer zien en komen steeds dichter. Ook hebben ze totaal geen bang meer van onze honden.
Hopelijk volgend jaar een close-up foto :)

groetjes Farah en Brigitte
 

Hi Sonja-

Hierbij een foto van Bobke. Zoals je kan zien stelt hij het heel goed.
Hij heeft geen aanpassingsproblemen gehad en vanaf de eerste dag voelde hij zich hier al goed thuis.

Binnenkort zullen we nog wat foto’s sturen.

Groetjes,

Johan & Caroline
 

Beste Sonja,

Ik denk dat Ozzy zich van het eerste moment bij ons thuis voelde.
Het is een heel lieve,aanhankelijke poes,die overal meeloopt ,heel curieus
is naar nieuwe dingen en zich heel graag laat knuffelen!
Vannacht is ze gewoon bij ons komen slapen,het was voor de poes de
gewoonste zaak van de wereld bedtijd is voor iedereen het zelfde,lichten uit is slapengaan.
Als we ze roepen antwoord ze altijd,heel makkelijk zo weten we altijd waar ze zit.
nu maar duimen dat dit zo blijft,dan hebben we de liefste kater van heel Merksem
en omstreken.

Grtjes
Gilberte&Luc