Beste Sonja en Peter,
Het is nu al de derde dag dat Droopke hier bij ons woont en we wilden laten weten hoe het met Droopke gaat.
Zaterdag was hij reeds heel rustig van in het begin. Zelfs in de auto hadden we al de indruk dat hij zich op zijn gemak voelde bij ons.
Eenmaal bij ons thuis aangekomen, ging hij meteen op verkenning in alle kamers van ons huis, zonder enig spoor van angst te vertonen. ’s Avonds heeft hij zelfs al op mijn schoot gelegen!
Het eten verliep meteen goed, maar toen we gingen slapen was hij nog steeds niet op de kattenbak geweest… ’s Morgensvroeg om 5u zijn we er wel van wakker geworden! Dus dat plekje heeft hij ook goed gevonden. Bijna heel de nacht heeft hij op het voeteneinde van ons bed geslapen!
Gisteren zijn mijn man en ik mijn ouders gaan halen en zijn we een 2-tal uurtjes weg geweest. Droopke is hier heel rustig alleen gebleven. Hij zat ons wel aan de deur op te wachten toen we terug kwamen. Dus eventjes alleen blijven is ook al geen probleem!
Ik denk dat Droopke hier heel graag is! Hij loopt voortdurend te snorren en volgt ons op de voet. Hij wrijft voortdurend langs onze benen en als we hem pakken geeft hij lieve kopjes. Hij komt vaak vragen voor aandacht wat wij natuurlijk heel fijn vinden, want we wilden graag een knuffelkat!
Lieve groetjes
Leo en Ingrid
Dag Sonja,
Met Partner gaat alles goed! We hebben geen probleempjes meer gehad met ongewenste plasjes in huis.
Hij voelt zich nu duidelijk beter. Het wennen van de eerste dagen is volledig weg. Hij komt nu echt flodderen en geniet volop van de aandacht. Hij speelt ook heel graag en doet dan echt zot. Leuk om te zien hoe hij zich kan uitleven.
Dit weekend, zaterdag, is hij voor de eerste keer buiten geweest. We waren ook in de tuin aan het werken en hebben hem dan rustig de weg naar buiten laten vinden. Onze tuin was verkend en dan denk ik dat hij de rest van de wijk is gaan onderzoeken want we zagen hem niet meer. Na een dik uur was hij wel terug.
Gisteren is hij dan in de namiddag ook buiten gegaan. Hij heeft eerst een hele tijd aan het raam van onze buren gezeten. Zij hebben ook een kat (en die zat binnen voor het raam) én zij hebben het zwarte katje (waar ik in vorige mails over sprak). Zou hij een soortgenootje missen? Hij is dan echt lang buiten geweest. Pas rond 22h stond hij ineens terug binnen. Ik was dan toch wel blij dat hij de nacht binnen kon zijn.
Zondag hadden we bezoek van een gezin met een babytje en een kleuter en dat gaf geen enkel probleem. Hij ontpopt zich dan echt toch grote knuffelaar en komt bij het bezoek op de schoot.
We zouden hem ook nog moeten laten vaccineren want dat was nog niet gebeurd door zijn gezondheid. Denken jullie dat dat nu al kan? We geven hem nu nog wel die omega 3 siroop.
In de bijlage nog wat fototjes.
Groetjes
Erica
Hallo Sonja en Peter,
Nu we zijn een paar weken verder en Cleo is inmiddels bij de dierenarts geweest. Zij denkt dat hij zeker niet ouder is dan 10 jaar. Ook al kan ze geen juiste schatting maken, omdat in het verleden al zijn tanden zijn getrokken. Dit schijnt bij raskatten wel vaker voor te komen, want die lijden vaak aan een chronische tandvlees ontsteking. En dan is het het beste alle tanden te trekken. Nu heeft Cleo daar helemaal geen last van, want hij snoept lustig van alle lekkernijen mee. Hard of zacht.
Ook heeft de dierenarts de grootste klitten af kunnen scheren. Het resultaat kunnen jullie zien op de foto. De klitten op zijn buik komen nu ook bijna allemaal los. Je merkt dat hij zich stukken prettiger voelt nu hij ze kwijt is.
Hij is zijn schade met kroelen echt aan het inhalen. Zoekt ons steeds op om maar geaaid te kunnen worden.
Hij heeft veel respect voor de meiden. Als hij te dichtbij in de buurt komt dan zetten ze hem op zijn plaats en hij pikt alles van ze. Maar als ik snoepjes heb mag hij naast ze staan en reageren ze niet op hem. Ik denk dat het nog een paar weekjes duurt voordat hij naast ze mag slapen. Ze liggen nu al redelijk dichtbij elkaar in onze slaapkamer.
Kortom hij is vreselijk lief en knuffelig. Het komt al helemaal goed met hem.
Groetjes Nicole, Guus, Laurens en Laurèl
Hey hallo,
Woensdag zijn we met zijn allen "Flie" komen halen. Onze jongens wilden een echte meisjesnaam voor haar en we hebben haar gedoopd tot "Fien". Ze was heel erg op haar gemak in de auto. Thuisgekomen hebben we het deurtje geopend en kon ze haar gangetje gaan.
Het is een heel lieve poes! Ze kwam de eerste avond al op schoot! Gewoon geweldig!
's Morgens staat ze al klaar om ons te verwelkomen en komt ze rond ons benen flodderen.
En spinnen dat ze kan...
We zijn heel blij met haar en ik denk zij met ons ook hoor!.
Grtjs
Milan en Lennert
Dag Sonja,
Goed aangekomen met Partner! Wel wat file gehad dus het duurtje een beetje langer. De rit is in elk geval goed meegevallen. Hij heeft wel van zich laten horen, maar vanaf Merksem had hij zijn ogen al toe.
Hier thuis hem uit het hokje gelaten aan zijn kattenbak. Meteen een bakje water en droge brokjes klaargezet. Hij heeft eraan geroken, maar begon meteen rond te lopen en te verkennen. Hij heeft al aan de schuiframen naar buiten staan kijken. Hij kwam dan eventjes in de zetel zitten, maar toen was er telefoon en hij schrok wel. Hij is nog altijd een beetje op zijn hoede al mochten we hem wel aaien en knuffelen. Nu ligt hij hier op een stoel (zoals bij jullie lekker veilig onder de tafel...). Hij slaapt.
We denken nog wel aan zijn naam... Maar voorlopig is het het belangrijkste dat hij zich goed voelt.
Lieve groetjes,
Erica & Kevin
Beste Sonja en Peter,
Het is haast niet te geloven,maar ons Winky voelt zich echt al wat thuis!!!
Ik ben er de 2de nacht bij blijven slapen en ze wou niet anders dan dat ik haar streelde,
wel op haar eigen beschutte plaatsje natuurlijk!!! Zij word hier zeer graag gezien,
en ze zoekt zelf onze kater op en gaat daar heel dikke vriendjes mee worden:)
Hierbij een paar fotoke's .
tot de volgende,
Miaaaauw,
Beste Sonja en Peter,
Zoals verwacht is (Brit )WINKY bij thuiskomst direct onder de kast gekropen, ik heb haar deurtje open gezet en haar gewoon laten doen samen met een zacht muziekje van Miles Davis. Ze heeft nog de hele avond onder de kast gezeten tot ze daar ineens niet meer zat en niemand had ze zien weggaan , de kleine sloeber!!! Ze begon alles wat te verkennen en heeft nog lang op de stoel gelegen, onze kater heeft haar niet gezien, maar zij hem wel haha.. de hele nacht heeft ze rondgeslopen en ’s morgens lagen er verschillende plantjes omver enzo…niet erg hoor want…"Our home is clean enough to be healthy and dirty enough to be happy.
Word vervolgd xx
Fam.Vermeiren
Hallo,
Nu Spinelli bijna een maand bij ons is, wou ik jullie en Goedele wat foto's van haar doorsturen. Spinelli is een fantastische kat. Ze doet niks liever dan knuffelen met ons of met mensen die op bezoek komen. Ook voor de katjes is ze erg lief en met Jack (onze kater) kan ze heel grappig spelen. Maar het liefst speelt ze met haar Cat-it speelbaan (daarin zit een balletje dat ze met haar pootje kan laten bewegen) - daar wordt ze helemaal gek van :)
Ook is Spinelli de leukste wekker-kat die ik me kan inbeelden: als ik slaap, slaapt ze rustig op de krabpaal naast ons bed, maar zodra ik wakker word, springt ze op het bed om uitgebreid te knuffelen. Echt ongelooflijk schattig om te zien!
Daarom wil ik jullie en zeker Goedele nogmaals bedanken voor alles! Dankzij de goede zorgen van Goedele is Spinelli de prachtkat geworden die ze nu is. Het is fantastisch dat ze zoveel doet voor achtergelaten katten!!!
veel groetjes van ons en een dikke knuffel van Spinelli,
Petra, Mike, Piu, Jack & Spinelli
Tweede bericht van Goldie:
Hoi Sonja
We wilden je graag verder laten weten dat het de goed kant uitgaat met Sizzle/Goldie.
's nachts loopt ze al rond om het huis te verkennen > dat vinden we een goed teken.
Ze kent nu ook allerlei goede plekje om zich weg te stoppen 's morgens (we moeten ze altijd gaan zoeken...)
Onder de trap, tussen de schoenen, achter de zetel, in de boekenkast, ...
Het weekeinde was een beetje moeizaam gegaan omdat ze zich bleef wegsteken
Ze was nog bang en ze had nog steeds grote oogjes.
En schijnbaar wilde ze niet eten of drinken...
Ik heb ze dan in een dekentje op mijn schoot genomen, en ze heel de tijd geaaid tot ze rustig werd.
We bleven haar eerst in haar mandje tonijn geven, dan had ze ten minste vocht en wat eten binnen.
En van haar water dronk ze alleen 's nachts als er niemand in de buurt was.
Maar dat was niet voldoende denk ik > want maandagmorgen was ze helemaal aan het bibberen!
Ik denk dat dat was van de honger en de dorst.
En ze ging ook niet naar het toilet.
Ze kon wel al gepakt en aangehaald worden en ze bleef bij mij zelfs al rustig op schoot zitten.
Dus ik ben maandag allerlei voeding gaan halen om te testten wat ze wel wilde eten..
En nu blijkt dat ze helemaal niet graag brokjes eet (waar wij eerst allerlei soort van hadden) > wel natte voeding!
Maandag en vandaag heeft ze flink wat lekkere natte maaltijden binnen en het gaat heel goed.
Ook de kattemelk smikkeld ze helemaal naar binnen.
En af en toe een stukje rosbief om te snoepen.
En ze heeft gevonden waar de kattebak staat, en gebruikt hem goed.
Het liefst zit ze in haar mandje met haar nieuwe knuffelbeertje.
Ze laat zich sinds gisterenavond ook op haar buikje kriebelen en ze ronkt telkens we haar aaien.
Nu nog afwachten of ze ook overdag rond gaat lopen, als wij thuis zijn.
Voorlopig zit ze in haar mandje of onder de poef ons allemaal in het oog te houden.
En af en toe doet ze een dutje..
We houden jullie op de hoogte!
Groetjes van Fam. Van der Jonckheyd
=================================
Eerste bericht:
Hoi Sonja
Hier het eerste bericht van Goldie.
We zijn gisteren veilig thuisgekomen, ze was heel rustig en flink in de auto.
Thuisgekomen is ze eerst in wat in haar mandje blijven zitten rondkijken..
Maar algauw is ze zich gaan verstoppen.
Ze heeft eerst in de achterplaats achter de wasmachine gezeten, en daarna de rest van de avond onder een tafeltje (zoals op de foto)
Snachts heeft ze wel rondgelopen want de zalm die we voor haar in de keuken naast haar drinken en brokjes hadden
gezet was volledig opgesmikkeld.
Ze had ook wel een paar flesjes van het aanrecht gestoten en daardoor was ze de rest van de nacht bovenop de
keukenkast verscholen gebleven.. we denken dat ze een beetje verschoten was, want het was wel een luide knal!
Vanmorgen had ze zich verschanst in de lade van het TV meubel.
> na een hele dag wachtten hebben we haar daar toch onderuitgehaald om wat te eten en drinken..
Maar daar had ze geen zin in.. toch zeker niet als wij toekeken!
Omdat ze daar wat zenuwachtig van geworden was, hebben we haar in haar mandje teruggezet en aangehaald.
Ze heeft ervan genoten > en ze heeft zelfs al zitten knorren!
Dus hebben we haar onder het ('haar') tafeltje wat Tonijn in eigen nat gegeven > zo had ze toch ook wat vocht binnen.
Dat heeft ze allemaal lekker opgegeten, en daar zit ze nu nog wat na te knorren..
Dus tot zover de update
Oh ja we zijn overeengekomen dat we ze SIZZLE gaan noemen > naar de coctail met champagne + oranjelikeur.
En daar reageert ze al wel een beetje op.
Veel groetes van ons allemaal
Fam. Van der Jonckheyd
Hallo,
hier een beetje nieuws van Stacy en Hummeltje uit Grobbendonk.
Inmiddels hebben we de twee kapoenen een nieuwe naam gegeven Stacy is Cartouche geworden en Hummeltje is Grimaud gedoopt.
Ze stellen het zeer goed. Grimaud (Hummeltje) is helemaal niet bang meer en is zelfs zo dapper dat hij nu zelfs op mijn schoot zich in
een klein bolletje lekker te slapen nestelt. Cartouche (Stasy) is een uitzonderlijke intiligente poes geworden. Ze komt nog steeds op voor beide.
En het is alsof ik met haar kan praten door alleen maar naar haar te kijken. Als ze iets gedaan heeft dat niet mag dan heeft ze een klein
krulletje in haar staart. Door haar blik kan ze perfect aangeven wat ze wil. Dit is ongeloofelijk.
Beide ravotten en spelen ze zonder ophouden. De sneeuw was voor Grimaud een beetje nieuw maar kon al snel zijn weg vinden in de tuin.
Een keer dachten we dat Cartouche weg was gelopen omdat ze steeds achter de poes van de buren aan loopt. We hebben toen groot
alarm geslagen en de hele buurt is mee opzoek gegaan. De ochtend daarop stond ze mooi op de stoep te wachten totdat ze binnen kon.
We hebben dit gelukkig niet meer meegemaakt.
Eten doen ze goed en ze zijn kerngezond. Af en toe genieten ze van lekkere vis of kip. Cartouche moeten we soms wel van de tafel weghalen
want ze heeft echt geen geduld totdat het eten in haar bakje staat.
We denken dat de beide poezen zeer gelukkig zijn zoals hun baasje met de poezen.
Groetjes van
Jocelyne, Céline, Cartouche (Stacy) en de dapperste van allemaal Grimaud!