hi lieverds!!
even een heel korte update: alsof sunny wist dat ik gisteren over haar gemaild had, kwam ze gisteravond voor het eerst langdurig tevoorschijn! ze kwam rond 20.00 uur s avonds uit haar schuilplaats, wandelde de hele kamer door en ging in het zacht hangmatje aan de verwarming liggen!! en daar bleef ze de hele avond liggen!! ze genoot zo van het zachte en het warme! ze lag zich te wassen en te strekken en af en toe keek ze even naar ons en dan keken wij snel richting tv, alsof we niks doorhadden! zo heerlijk om te zien dat ze meer gaat durven!! de anderen kittens gingen af en toe even bij haar kijken maar echt contact was er nog niet. dat is jammer maar het is ook zo dat ze geen ruzie maakten, dus dat is weer een pluspunt! ik had zo graag een foto voor jullie gemaakt maar ik wilde haar niet storen of wegjagen. toen wij gingen slapen lag ze er nog steeds.... vanochtend schoot ze snel naar haar schuilplaats! ik geloof waarachtig dat ze de hele nacht heeft liggen genieten in het hangmatje!! heerlijk toch? stuur stiekem nog een foto mee van mijn twee schatjes!!
kuskus miranda (wat hebben de dames het toch zwaar en wat zijn ze toch mooi en schattig!!!)
=================================================

Hi lieverds daar!

allereerst een kus en een knuffel voor het verlies van nelleke. wat jammer dat ze niet langer van jullie warme thuisje heeft mogen genieten. sterkte met het verlies.
hier gaat alles super met de vijf kattinnetjes! jip en pip (uit het asiel in goes, nu zo'n vijf maanden oud) zijn de perfecte rolmodellen voor daisy en kato (bij jullie vandaan, nu zo'n vier maanden oud)! vooral daisy (de prachtige halflangharige diva) is veel sneller tot rust gekomen dan we hadden durven dromen. ze speelt graag, is lekker eigenwijs maar komt ook heel graag regelmatig een knuffel halen. onze rode kato is nog iets afstandelijker, maar ook haar kunnen we ondertussen goed optillen en knuffelen en zij is echt een balvirtuoos! ze zou het liefst de hele dag met een balletje spelen!
en dan is er natuurlijk nog zorgenkindje sunny (bij jullie vandaan, nu zo'n 7 maanden), die haar naam bepaald nog geen eer aandoet! sunny is nog erg schuw en zit het liefst verstopt. wij hebben besloten dat zo te laten. we jagen haar niet op en laten haar op haar eigen tijd tevoorschijn komen. ze gaat namelijk wel stiekem op een holletje door de kamer naar de kattebak. het is voor ons heel fijn om te zien dat ze wel goed eet (al blijft ze qua groei nog wel achter) en dat ze absoluut niet boos doet tegen de andere kittens. ze blaast ook minder naar ons, maar aanraken is echt nog niet te doen voor haar. we geven haar alle tijd. ze is welkom hier en het zal haar aan niks ontbreken en mocht ze geen knuffelpoes willen worden, dan is dat ook prima. ze is zoals ze is, en ze heeft waarschijnlijk al heel veel meegemaakt.
lieve sonja en peter, we genieten echt enorm van ons vijftal.nooit geweten dat poezen zo leuk konden zijn! ;-)
geniet van de foto's en tot mails maar weer!
kus van de goedhartjes
 

Hallo Sonja en Peter,

Nooit gedacht, nooit verwacht, dit is niet te geloven als je het niet gezien hebt!!!
Gisteren ben ik bij u geweest om eens te informeren of ik een poes kon adopteren. Toen ik Omi zag was ik meteen verkocht en heb haar met veel plezier meegenomen.
Ik ben met onze René meteen naar de dierenwinkel gereden om al wat ik dacht nodig te hebben op te slaan. thuisgekomen eerst de kattebak gevuld en eten klaar gezet en daarna de poes uit de bench gelaten.Op een wip was ze er uit.Ik dacht dat ze even zou moeten wennen.Dat had je gedacht!!! meteen is ze op onderzoek uit gegaan en
heeft ze gegeten.Ondertussen was mijn jongste dochter er met mijn kleindochter, daar heeft Omi zich op gestort om geknuffeld te worden.Wij stonden met zijn allen met open mond te kijken.
Ze is met ons Sterre beginnen spelen met wat speeltjes die ik voor haar gekocht had.Echt verbazingwekkend!Dat kleine ding was precies al een eeuwigheid bij ons.
Onze René was zelfs een beetje jaloers had ik de indruk hihihi.Dit ging vlot.Toen 's avonds iedereen weg was ben ik met haar op mijn arm even in de zetel gaan zitten.Na 10 min.
was ze het beu en is verder haar nieuwe thuis gaan bekijken.Iedere keer ik uit de zetel kwam is ze me gevolgd en toen ik ging slapen heb ik de keukendeur op een spleet laten staan
om te zien wat ze zou doen.Jawel,na 10 min.hoorde ik haar op de trap komen.Ze heeft heel de bovenverdieping geinspecteerd en ook het bed.maar na een knuffel is ze dan toch maar terug
naar beneden vertrokken.Deze morgen lag ze op een stoel in de keuken en ik kreeg een heel hartverwarmende begroeting.Na haar ontbijt(wat een vreetzakje zeg)streelde ik haar.
Wat ben ik geschrokken! Ze maakte een buiteling en begon met haar achterpootjes te dabben tegen mijn pols en met haar tandeloze snoetje te bijten.
Ik dacht echt dat ik iets verkeerd deed en wou mijn hand weghalen.Dat was dan wel buiten onze dame gerekend.Ze loste me niet.Madam wou gewoon dat ik verder deed!
Ze gebruikt ook zeer goed haar kattebak.Overal waar ik ga gaat ze mee.Ze voelt zich hier al heel goed thuis.Super hé.
Alleen heeft onze Sterre haar naam een lettertje meer gegeven, vanaf nu heet ze Romi maar dat zal ze niet erg vinden zeker?Dit waren onze belevenissen op nog geen24 uur tijd.
Dus ik denk om met overtuiging te kunnen zeggen dat jullie je geen zorgen hoeven te maken over hoe het met haar gaat.
Ik heb nog één vraagje, mag ik haar kattesnoepjes geven? Of is dat niet goed voor haar darmpjes?

Sonja,Peter,BEDANKT VOOR MIJN LIEVE SCHAT

Groetjes,

Gonda

even ter info: René is Gonda's broer en heeft vorig jaar na het verlies van Sunny die hij ook hier adopteerde, Brem geadopteerd. Brem is een schat maar heeft veel tijd nodig en is eenkennig...
 

Hallo Sonja en Peter,

Ik laat jullie even weten dat met Neurmal alles dik in orde is :-)
Ze komt met Dodge zeer goed overeen en ook met onze honden.
Als we juist binnen komen gaat ze nog wel op de stoel liggen en als de tv opstaat ook maar voor de rest ligt ze op de verwarming of op de krabpaal,onze Dodge klimt nu ook zelfs hoger op de paal.
Spelen doet ze nog heel voorzichtig maar s'nachts laat ze haar volledig gaan dan is ze percies een paaldanseres hahaha mooi om te zien zo wild dat ze er rondzwierd ,
Wat ik je nu ga zeggen zal je vast niet geloven ........
Onze Dodge is over 3 dagen terug beginnen mijauwen s'nachts en over 2 dagen doet Neurmal mooi mee ja ja we zitten nu met 2 zangers s'nachts ,ze kan wel niet zo hoog en zo luid als Dodge maar ze laat zich goed mee horen,ongelooflijk ik weet niet waarom ,ze hebben eten ,drinken ,warmte en elkaar en ze kunnen zowel beneden als boven .
Mijn vriendin heeft ergens gelezen dat katten dat durven doen op hun baasjes en bij onze Dodge is dat zo want hij houd vol tot ik antwoord geef ,dus ik sta er goed op nu met 2 het zal even wennen zijn hahaha
Durf het tegen bijna niemand vertellen want het komt niet geloofwaardig over z'n 2 katten te hebben ,we zullen ze te veel verwennen vrees ik :-)
Het belangrijkste is dat het klikt tussen die 2 en dat ze overdag niet alleen zijn en dat zich goed voelen en het mijauwen nemen we er wel bij .
Ik wou je even laten weten dat het zeer goed met haar gaat want ze is wel zeer lang bij jullie geweest die lieve schat Neurmal. We zijn zeer blij met haar en onze Dodge ook ;hij heeft zijn pootjes vol met haar want ze is jong en om haar te volgen daar word hij wel moe van maar het is goed voor hem hij is weer erg veranderd ,nog liever geworden en hij kan meer verdragen van Jean -Pierre want die mag nu ook meer van hem dus zeer positief .
Elke morgend krijgt Dodge een neusje van Neurmal als Jean -Pierre opstaat voor Dodge is dat even verschieten de eerste keren ,hij staat dan stokstijf de eerste seconde :-)
Dus van ons enkel en alleen goed nieuws

Groetjes van Sandra ,Xena ,Jean pierre
Dodge en Neurmal
 

Het is triest van Nelleke ; Daarom deze foto van ons beiden... eindelijk gelukt! Als jullie er niet waren waar zouden wij terecht gekomen zijn. Onze baasje zijn super tevree met ons maar wij zijn ook alle twee super lief.. .

Mitsy en Maggyke.

================================

Bedankt dat jullie ons gepromoot hebben ,wij waren direct thuis met Marie en was er direct vriendschap tussen de drie.
Nu hebben ze ieder al hun eigen slaapplekje Mitsy slaapt in de krabbelpaal,en Dam die nu Maggy heet vond dit te min
en ligt nu te slapen in een poezenmand in de living slaapwel aan al onze vriendjes.

Peter , Rita ,Marie en de kapoentjes.
 

Hallo Sonja en Peter

Hier nog eens een briefje van Timi Moorke en Arno om 2011 in te zetten met iets positief

We zijn naar ons jaarlijks bezoekje bij de dierenarts geweest en zijn gezond en wel verklaard! Arnoke zou wel eens wat op zijn lijn moeten letten maar das ni zo simpel. Het vrouwke probeert wel maar hij is zo snel om soms de hapjes van de anderen binnen te smikkelen.
Thuis hebben we vaak het hoogste woord maar als we naar de dierenarts moeten is het groot concert in de auto. Het vrouwke zet een week voor we naar den dokter moeten de reismanden al in de speelkamer en iedere keer laten we ons vangen! We spelen en slapen in de reismand en dan plots....vrouwke zet ons in de mand en het hekje gaat toe...moeten we met ze’n allen op de achterbank van de auto...gelukkig is de rit maar een paar straten maar we trekken dan ons keeltje open.. aangekomen bij de dierenarts zitten we te jammeren en te klagen in de wachtkamer......na ons grondig onderzoek, ons prikje mogen we eindelijk!!! terug naar ons vertrouwde stek..een lekker snoepje en dan rennen en hollen we van plezier dat we terug thuis zijn
En het vrouwke dolgelukkig dat alles ok is met ons.

Zoals jullie zien op de fotokes hebben we na 5 jaar een nieuwe krabpaal gekregen. De oude was echt wel versleten...hebben we alle dagen onze nageltjes ingezet en uren op geslapen...in de zomer vertoeven we op een hele grote krabpaal die aan het terras staat. De nieuwe staat aan de verwarming en das dus genieten.

Het vrouwke vindt dat we meer en meer flodder poezekes worden...schoot liggen...trappelen op de buik en ‘s avonds op het bed het beste plaatske zoeken dicht bij het vrouwke
Grote mensen zijn toch soms dom...snapt ze dan niet dat we haar graag zien?? Zij verteld ons zo vaak dat ze ons graag ziet...dan mogen wij dat toch ook hé

Tijdens de voorbije koude dagen en nachten hebben we vaak aan alle sukkeltjes zitten denken die geen warme thuis hebben...
het vrouwke zegt ons dan keer op keer dat jullie mamma Sonja en pappa Peter heel veel doen voor al deze beestjes ...dan denken we terug aan de tijd dat we bij jullie waren en beseffen dan weer dat we een hele mooie warme start gekregen hebben in ons poezenleven...onze eerste poezendagen bij het dierenthuisje...

lieve knuffeltjes van drie heel gelukkige poezekes
Timi Arno en Moorke
en lieve groetjes van het vrouwke die ons niet kan missen!!!
 

Hi lieverds!!!

Ik had al eerder willen mailen, maar je kent het he: druk druk druk... en dan vooral met onze vier kleuterkatinnetjes!!
Wat een feest en een eer om voor hen te mogen zorgen! Daisy en Kato beginnen zich al heel aardig thuis te voelen en imiteren steeds meer het gedrag van hun grote 'zussen' Jip en Pip!! En dus gaan ze ook op onderzoek uit in ons huis, vinden ze ook de kattenmandjes die her en der in onze woonkamer staan en heeft Daisy zelfs al een lievelingsplekje: op de rand van de bank, op een plaid, net achter mijn hoofd. En terwijl ik tv zit te kijken kan ik dus rustig mijn mooiste meisje aaien en hoor ik haar gelukzalig spinnen op de achtergrond!!

Zoveel dank dat jullie ons het vertrouwen hebben gegeven om voor Daisy en Kato te mogen zorgen! Ik ga jullie nog bestoken met mails en foto's!!

Veel liefs van de Goedhartjes

(moeder miranda, vader michiel, dochter florien, dochter annemijn, merrie mimi, cocker spaniel joy, cocker spaniel princess en de kattinnetjes jip, pip, daisy en kato)
 

13/01/'11:

Hallo Sonja en Peter
Gisteren morgen als we beneden kwamen vonden we Neurmal niet op haar stoel waar ze normaal ligt,even zoeken en ja ...... achter het hamster kot ,we zijn dat natuurlijk niet gewoon een ziende kat te hebben he ,dus vanaf nu als we weg zijn of slapen,hamster veilig in andere kamer :-)
Sinds dan gaat het steeds beter en beter ,ze komt vaker de stoel af ,is wel bang van de tv heb ik de indruk.
Gisteren zelfs met 2 pootjes op mijn schoot al en sinds vanmorgen kwam ze spontaan naar ons toe om kopjes te geven als we ons bukken en we roepen komt ze (niet elke keer ) .
Deze morgen als Jean -Pierre hier nog was ging ze naar onze Dodge en neus tegen neus onze Dodge schrok even maar vond het oké.
Dus Neurmal vindt het hier wel in orde nog een paar dagen en ze wil niet meer op de stoel maar dan zal ze wel een plaats zoeken op de krabpaal of in een mandje of de zetel ofzo,
Ze vlucht ook nooit naar boven ofzo; ze is altijd netjes in de living zoals Dodge en weet je :Dodge maakt me niet elke nacht meer wakker, maar nog slechts af en toe :-)
Hierbij een foto van daarstraks als we thuiskwamen
Groetjes Sandra
======================

10/01/'11:

Hallo Sonja
Sinds vanmorgen is Neurmel uit de kast en ligt ze op de stoel,ze geniet van alle aandacht en is nu volledig in de ban van de tv :-)
hierbij een foto
Dodge is nog volledig rustig alsof er niets aan de hand is ,hij heeft me van de nacht wel 2 keer wakker komen maken ,heel even maar ,maar dat ben ik gewoon zo ken ik hem ,maar voor de rest blijft hij rustig in zijn mandje en gaat hij soms eens ruiken ,dus goed nieuws en een goede vooruitgang als Neurmel of is het Neurmal? al uit de kast is ,we zijn zeer tevreden :-)
groetjes Sandra
======================

09/01/'11:

Hallo Sonja en Peter

Gisteren als we thuis kwamen met Neurmel heeft ze heel even in de living miauwend rondgelopen en is ze in de computerkast gekropen , daar zit ze nu nog in ,ik geef haar daarin eten en drinken maar wel lager zodat ze wat naar beneden moet komen en dat doet ze ook,we kunnen goed aan haar aan want de kast blijft open staan en we strelen haar zeer regelmatig en dat heeft ze heel graag,ze geeft dan snel kopjes .Ik denk dat ze vooral wat bang is van onze honden ,maar die laten haar met rust ,maar gisteren als we thuis kwamen stonden die wat zotjes.
Onze Dodge reageert zeer weinig ,hij heeft deze nacht beneden geslapen en ons niet wakker gemaakt ,dus dat is een goed teken.
Ik heb het dekentje dat ik haar bakje lag gisteren bij Dodge gelegd zodat hij eraan kan reuken en dat doet hij regelmatig en soms gaat hij ook naar de kast eens reuken maar blijft op afstand .
Ik denk wel dat Neurmel deze nacht uit de kast is geweest want als ik deze morgen opstond ,hoorde ik vlug gerammel in die kast ,dus ik denk dat ze er snel in gegaan is .
Morgen als we gaan weken heeft ze veel tijd om te verkenen ,maar ze eet en laat zich goed strelen dus het komt zeker wel in orde en onze Dodge loopt niet naar boven weg van haar ,ligt rustig in zijn mandje dus alles komt dik in orde denk ik
Vele groetjes Sandra ,Xena ,Jean-Pierre ,Dodge ,Neurmel en de honden .
 

Hoi Sonja en Peter,

Hier een winterkiekje van jullie en ons Bolleke.
Ze blijft maar een paar seconden buiten en dan staat ze al te janken. Een goei zaak voor de vogeltjes die ze achter het raam toch niet kan vangen.
Het is een echte salonkat geworden. Ze ligt hier nu ook te knorren op de poef, vlak bij mij. En anders ligt ze onder de kerstboom (daar ligt een dik deken).

Nog prettige feestdagen en hopelijk een mooier 2011 voor alle diertjes!!!

Bolleke, Sam, Gunther en Natasja
 

Beste Peter en Sonja,

Hierbij nog een paar foto'kes van ons Dori! 't is een schatteke! Wij, en zij voelen ons zeer gelukkig!

Wij wensen jullie een prettig, vreugdevol en zorgeloos 2011!

Lieve groetjes,

Annelies, Guy, Tim, Evi en vooral niet te vergeten een poezenpoot van ons Dori

xxx
 

Hallo Sonja,

Cobe en Cindra, nu omgedoopt tot Aldo en Rukmini, doen het heel goed!

Aldo ontpopt zich als een babbelaar, die luid miauwend door het huis trekt op zoek naar aandacht en afleiding. Het wordt nog een hele opdracht om hem de komende weken zoet te houden, want het duurt nog wel even voor hij buiten op avontuur mag ...

Rukmini heeft zich, net zoals ze bij jullie heeft gedaan, een plekje toegeëigend op de zetel, en daar komt ze zelden vandaan. Het liefst van al heeft ze dat ik haar daar een bezoekje kom brengen, en dat ze op schoot mag terwijl ik een boek lees. Als Aldo er vervolgens gezellig bij wil komen liggen, wordt hij resoluut met een tik en geblaas terechtgewezen. Waarna hij dan toch maar beslist om op het tapijt te blijven liggen. Maar hij heeft zeker niet te klagen: elke nacht slaapt hij prinsheerlijk mee op bed, waar hij met zijn dikke, zware lijf in de loop van de nacht steeds meer plek voor zichzelf opeist.

Mijn eigen twee katten zijn nog steeds erg onder de indruk van de twee nieuwkomers, vooral omdat deze zich zo zelfverzekerd geïnstalleerd hebben. Zeker mijn kater, Simba, is danig van zijn melk. Wat moet hij in godsnaam aanvangen met een kater die zich als nieuweling en indringer niet nederig aan zijn hegemonie onderwerpt, maar zich daarentegen meteen uitgebreid tegoed doet aan het brokjesbuffet, zomaar languit op bed gaat liggen en post vat in de gang zodat hij dadelijk om aandacht kan vragen bij iedereen die binnenkomt? Simba moet duidelijk nog ontdekken dat achter deze zelfverzekerheid geen dominantie schuilt. Zodra hij dat doorheeft, denk ik dat hij weer zijn oude, vrolijke zelf wordt. Al bij al zijn er tekenen genoeg dat de katten steeds meer aan elkaar wennen, dus ik zie de toekomst positief in voor deze vier schatten.

Bedankt voor alle poezenzorgen en veel groetjes uit Wuustwezel!

Bhumi