Hallo,

Dotje en loutje zijn twee leuke lieve poesjes. ondertussen al goed gegroeid,
Dot (de gestreepte) is groter dan Lou en de meest sociale poes.
Ze komen altijd in onze omgeving zitten en ze spelen heel veel samen, echt leuk om af te zien.
Ik zou iedereen aanraden om twee poezen te nemen en liefst uit hetzelfde nest.
Ze gaan ook graag buiten maar nooit voor lang ik denk ook niet dat ze ver weggaan, als we ze roepen zijn ze meestal meteen terug en ze blijven meestal samen.
Ik ben onthaalouder en met de kindjes samen gaat het ook prima. ze zijn altijd in de buurt maar op een veilige afstand (zowel voor de kindjes als voor hen). Ze laten zich ook aaien en ze weten bij wie ze kunnen komen zitten.

Groetjes en fijne feestdagen

Annick
 

Dag Sonja,

We sturen je enkele foto's van onze pas geadopteerde kater "Riki" (we hebben "Rikske" omgedoopt tot "Riki"). Zoals je kunt merken heeft hij vandaag zijn eerste streelsessie op de schoot gehad. Tot nu toe wou hij niet op de schoot maar vandaag dus wel. Hij heeft een paar dagen rondgelopen en gaan liggen in de zetel, op een stoel onder de tafel en 's nachts op onze voeten op bed. Maar hij blijft overdag heel erg alert zodat we hem nog niet al te veel hebben zien slapen, dat doet hij blijkbaar wel 's nachts dicht bij ons. Overdag ligt hij gewoon te kijken of springt naar zijn eten als hij ons ziet want hij is geobsedeerd door eten. Zijn brokken worden gedurende de dag en de nacht gulzig opgepeuzeld maar het meest verbazende is wel zijn manier van eten als hij vloeibaar voedsel krijgt. We geven hem telkens 's morgens en 's avonds zakjes van Whiskas en daar vliegt hij als een bezetene op zodat alles op een recordtempo wordt binnengespeeld, echt niet te geloven hoe bliksemsnel dat voedsel wordt verslonden. Dat gaat dan met heel veel geluiden gepaard van frustratie dat je niet vlug genoeg bent met het vullen van de etensbak tot gespin van genoegen. Echt kostelijk.

De uitwerpselen die hij produceert zijn ook de moeite, de twee voorbije dagen waren ze nog aan de platte kant maar vanaf vandaag is alles heel wat consistenter, dus normaler zullen we maar zeggen. De hoeveelheid verbaast ons wel maar dat kan natuurlijk niet anders als je ziet wat hij allemaal in een minimum van tijd binnenspeelt. Als je hem ziet eten heb je de indruk dat hij in maanden niets meer gegeten heeft. Het is in ieder geval een robuuste kater, die zich al goed thuis voelt en vanaf vandaag dus ook vriendschap met ons heeft gesloten.
Nu nog afwachten wat hij allemaal gaat doen als hij ooit buitengaat. We zullen je in ieder geval op de hoogte houden.

Groetjes,
Staf & Godelieve Brusseleers-De Schutter
en van Riki
 

He Sonja en Peter!

Hier even een positief berichtje vanuit het Laakdalse. Eigenlijk gaat het super met Lucky! Het gaat allemaal sneller dan we hadden verwacht.
Ze zit in haar eentje op m'n kamertje met de deur dicht om op het gemakje aan haar nieuwe leventje te kunnen wennen.

Toen ik met haar thuiskwam zette ik haar met reiskoffertje op de grond en deed het deurtje open. Wij zaten ieder aan een kant op een meter afstand op de grond wat te babbelen. Ze kwam voor in het koffertje zitten en haar oogjes stonden eigenlijk helemaal niet angstig. We hebben zo een uurtje gezeten en zijn toen weggegaan. We hebben haar toen geen zacht voer meer gegeven, maar uiteraard had ze water en harde brokjes staan. (Aan de andere kant van de kamer) Toen we later nog gingen kijken voor het slapen gaan, was ze uit haar bakje onder de kast gekropen. (Naar goede gewoonte ;-)) We hebben voor de eerste nacht het licht aangelaten en een webcam geinstaleerd zodat we boven een en ander konden volgen. Helaas vielen we al in slaap voor er iets te zien viel...

De volgende morgen toen we opstonden had ze gedronken en harde brokjes gegeten. We hebben die dag beiden een paar uurtjes bij haar gebabysit, gewoon een boekje zitten lezen of wat gecomputerd zonder iets van haar te verlangen, en hoewel ze nog niet onder de kast uitkwam, was ze niet angstig. Nog geen een keer heeft ze geblazen sinds ze hier is en haar oogjes staan rustig. 's Avonds gaf Bas haar zachte brokjes, en nog terwijl hij bij haar in de kamer zat, heeft ze deze op haar gemak opgegeten, met alleen haar hoofdje onder de kast uit. In de kattenbak was ze geweest, maar nog niets erop gedaan.

Ook donderdag nog niet onder de kast uit, maar zagen via de webcam, dat ze een eindje verschoven was en op een fleezeke gaan liggen, wel nog altijd onder de veilige kast. Dit heeft ze later niet meer gedaan als we in de buurt waren. Wel had ze een flinke drol onder m'n stoel gelegd, het positieve was dus dat ze inmiddels de hele kamer had verkend, het negatieve aspect hieraan hoef ik vast niet uit te leggen... We hebben de kattenbak omgedraaid zodat ze de opening kan zien, anders moeten we eens wisselen van korrels of de kap eraf halen eventueel. De andere poezerds zijn ook nog even bij haar komen kijken, maar zagen niet echt het nut in van een soortgenoot erbij. Ach, dat komt nog wel.

Vanmorgen bij het opstaan had ze bijna een heel bakje harde brokjes leeg, dus met haar eetlust gaat het prima!
Nog altijd onder de kast, maar daar zit ze echt wel op haar gemak. Ook als ik aan de andere kant van de dichte deur aan het stommelen ben, eet ze nu gewoon door. We hebben er alle vertrouwen in dat dit helemaal goed gaat komen over een tijdje.

Groetjes en bedankt voor alle goede zorgen namens ons en Lucky!
 

Hier nog wat foto'tjes van de schatjes in hun "luie zondag" :D

Groetjes Tommy
 

Hallo,

een paar uurtjes thuis nu en putty voelt zich super.
Buikje rongegeten, op de kattenbak geweest, en nu ligt ze lekker in de zetel.

Groetjes Nele, Lieke en Putty
 

Hoi,

Het is maar even om te melden dat Fredje en Dotje hun al goed aant inburgeren ( of inpoezen, tis maar hoe dat je het wil noemen ) zijn. Eerst waren ze nog wat bang en bleven ze gewoon met z'n 2 op de zetel ligge maar nu zijn ze al wat aan het verkennen hoor Eten doen ze ook al goed, zowel nat als hun brokjes en af en toe een Whiskas- snoepje Hier is een foto van hun zetel die ze al in beslag hebben genomen. Fredje zit ook al regelmatig op de krabpaal en Dotje vinden we soms onder hun poezendekentje terug Ik hou jullie zeker op de hoogte van de ontwikkeling van de 2 schatjes

Alvast bedankt voor de 2 schatjes
 

Wat betreft ons Nieltje,een beetje nieuws voor jullie,voor z'n poezenmakkertjes en voor z'n andere vrienden:
Zoals véél dieren is ook hij de allerliefste!Samen met ons Boke natuurlijk!Zoals jullie zelf schreven toen Niel nog als Neo bij jullie woonde:hij is gevoelig.Dat had ook de dierenarts meteen opgemaakt uit wat we hem vertelden:Niel heeft stress.Had stress.
Hij is er altijd graag bij!Hij helpt ons heel goed als we op de computer tokkelen of met papierwerk bezig zijn of een boek lezen...Hij is ook graag bij Bo.Of althans,zo interpreteren wij dat:we hebben zijn mandje vlak naast dat van Bo moeten zetten toen hij hardnekkig begon in Bo z'n mand te liggen,hij ravot graag in de tuin...Bo is er minder scheutig op,al hebben we de indruk dat hij Niel nu wel kent en weet dat hij hier ook z'n plekje heeft.Geen allerdikste vrienden dus,maar Niel blijft z'n best doen!
Niel geeft z'n vriendschap aan iedereen die ze ontvangen wil!We zijn dolblij met hem,hij hoort hier echt thuis en dat hopelijk voor nog heel wat jaren!
Hij,en Bo ook, ze laten ons zo vaak lachen,ze vertederen en we vinden hen moedig!
Alleen dat"miepen",dat is wellicht een verloren zaak...Nooit hebben wij een poes die gewoon miauw zegt...
Sonja en Peter,een warme duim en een dik dankjewel voor al dat niet vanzelfsprekende werk dat jullie verzetten voor de dieren die het niet voor zichzelf kunnen opnemen!
Tot ziens!
heel veel groetjes van Bo en Niel en een pootje van Dirk en Erika

Sonja,

Nieuws van Kira.

Iets meer dan 2 weken geleden verwelkomde mijn gezin onze Tonka door ons Kira gedoopt.
Op dat moment was het het klein, fijn en zeer mager poezeke. Lief en aanhankelijk.
Bij de thuiskomst werd er er door de andere 2 reeds aanwezige zusjes veel geblaasd. Kira negeerde dit vanaf het eerste moment.
Ze ontpopte zich tot een vrolijk mieke dat niets liever doet dan een hele dag achter een muisje hollen, spelen en heel veel aandacht opeisen door te jammeren, kopjes te geven en schootliggen.
Eten kan ze als de beste en het buikje marcheert ook heel goed.
Nu enige tijd later ontdooien mijn Chanty en Tigra ook. Er wordt al eens achter elkaar gehold en neus tegen neus gestaan zonder te blazen.
En bij slapentijd hollen ze alledrie naar slaapkamer om zich dan verspreid op mijn bed te nestelen.
Kortom het gezin is uitgebreid met een superlief poesje.
Mijn zoon en ik zijn weerom trotse ouders en met ons vijven voelen we ons compleet gelukkig.

Met vriendelijke groet,
Vivi
 

De adoptant van de twee bange grijze kittentjes laat ons weten:

Beste Sonja en Peter,
Hierbij wilde ik jullie even laten weten dat onze nieuwe bewoners - voorlopig Kobeke en Joppe (met wit) genaamd - het prima stellen. Ze eten en drinken en gebruiken de kattebak. Wat zouden we nog meer willen. Vooral Kobeke komt op tijd eens piepen en toen hij vanmorgen een beetje wanhopig jammerend op zoek ging naar een uitweg, hebben we zowat een uurtje 'gebabbeld'. Floris en Boris hangen de hele tijd bij de deur rond en zijn voor de rest super aanhankelijk nu ze 'concurrentie' ruiken.
We houden jullie op de hoogte van de verdere avonturen en duimen mee dat hun nestgenootjes snel een thuis vinden.
groetjes
Els 

Hey

Nou, het is bijna 2 jaar geleden dat ik Pitou bij jullie ben komen halen, alles is goed. Ze is nog steeds een grote, rustige en goed opgevoede kat.

Maar, er is een ding dat je moet weten. Je zei dat ze andere katten haatte, maar ik denk dat de foto's alles zeggen.

Nogmaals, dank je wel voor het feit dat ik zoveel vreugde kan hebben van haar.

Mark Cownie