Casper,de eerste week toen hij hier was,heeft al een lekker plekje gevonden
groetjes,Karine
 

Hier een berichtje van Lotje om te zeggen dat het met mij heel goed gaat en ik het enorm naar mijn zin heb in Brasschaat bij de familie Van Boxel.Groetjes.

Hallo Sonja en alle dierenvrienden,

Op 13 augustus 2010 zijn wij de auto ingestapt met als doel, .. Dino adopteren! Ter plaatste was er toch wat twijfel. Hij bleek helemaal niet geïnteresseerd en hij moest van onder de kast gelokt worden om hem mee te krijgen. Maar we moesten hem toch een kans geven.
De eerste dag was zoals verwacht… hij was bang en je kon hem moeilijk benaderen.
De tweede dag was nog erger… hij gromde als je in de buurt kwam en hij had diaree. Dus een dagje vasten en daags nadien een lekker stukje gekookte kip. Hij leek beter.
In overleg met de kindjes kreeg Dino een nieuwe naam: FELIX
’s Anderdaags was het groot alarm: hij weigerde eten en drinken, zonderde zich af, had duidelijk koorts en moest constant overgeven. In allerijl naar de dierenarts dus. Hij kreeg daar 2 spuitjes (antibiotica) -wat helemaal niet naar zijn zin was!- en aangepaste voeding. Volgens de dierenarts was het een combinatie van en aantal factoren:
- Felix heeft vast al het een en ander meegemaakt, waardoor hij tijd zal nodig hebben om te ontstressen en te wennen aan een heerlijk en fijn leven. Deze stress had zijn maag –en darmflora danig in de knoop gebracht en een bacteriële infectie veroorzaakt.
- De plotse overgang naar andere voeding.
Nog een week antibiotica uitnemen en een beetje rust zouden hem beter maken en een paar dagen later was Felix helemaal de oude.
10 dagen nadat we Felix hebben mogen verwelkomen, kwam ook Mina (toen 11 maanden) erbij. Ze verbleef al tweetal weken bij ons in de garage en in de tuin en het was dus duidelijk dat zij geen thuis (meer) had. Vermits ze ons had uitgekozen als nieuwe familie, geen thuis had, superlief was en misschien wel een leuke speelkameraad voor Felix was, hebben we haar ook geadopteerd. In het begin stonden ze nogal septisch tegenover elkaar en bleven op een afstand. Maar elke dag groeide het vertrouwen en nu zijn het dikke vrienden.
Felix is nu ruim twee maanden bij ons en hij is een superlieve kater. Hij is altijd in de buurt! Zit je in de zetel komt hij op je schoot zitten als hij behoefte heeft aan een knuffel. Slapen doet hij liever op zijn krabpaal of op de zetelrand. Als we thuis komen staat hij al klaar om je te verwelkomen. Hij geeft ook altijd antwoord als je tegen hem spreekt en roept je ook af en toe. Spelen daar is hij ook gek op! Vooral achter een touwtje lopen en het proberen te vangen. Hij laat zich wel niet graag oppakken en dat respecteren we dan ook. (Doen we alleen als het echt nodig is.) Felix heeft sinds hij ziek geweest is nog nooit gegromd, gekrabd of gebeten. Een ideale huisvriend voor de kinderen dus!

Felix voelt zich nu helemaal thuis bij ons en wij vinden dat super fijn. We genieten ervan!

Groeten van
Peter,Caroline, Amber en Kjell.
Felix en Mina
 

Hallo Sonja en Peter

Ik laat jullie even weten dat Batchi geen enkel probleem heeft om zich aan te passen,gisteren heeft ze nog goed alles opgegeten en haar pilleke genomen en heel veel gedronken.Dodge heeft een paar keer vrij dicht gaan snuffelen en heeft er niets naar gedaan.Vannacht ben ik eens opgestaan rond 3 uur en was ze aan het verkennen ,Dodge is heel de nacht mee naar boven gegaan.Vanmorgen alles dik in orde met Batchi wel weer veel gedronken ,lekker al haar eten op en goed op haar bak gegaan en ze lag in het mandje van Dodge , we hebben nog andere mandjes staan maar blijkbaar willen ze hetzelfde mandje(dus zijn we deze voormiddag nog een zelfde gaan bijkopen)
Dodge loopt nu vertraagd door de living omdat hij natuurlijk ruikt dat er een andere kat is ,hij eet maar hij wil niet op dezelfde plek eten als Batchi en voorlopig wil hij niet meer in zijn mandje maar hij krabt of blaast er niet naar dus dat valt wel mee,Dodge gaat nu wel regelmatig naar boven maar komt wel naar beneden als we roepen hopelijk beterd dat nog en past Dodge zich aan Batchi aan want voor hem is het nu even wennen .
Batchi ligt nu op Jean pierre zijn schoot in de zetel ze vind alles oké, verstop zich niet en de honden vind ze ook niet erg dus voor haar is alles wel goed zo.Dodge is ligt onder tafel en is waakzaam voor alles op het moment,dat zal nog wel enkele dagen duren denk ik.
Xena weet nog van niets ze komt straks thuis .

Groejes Sandra,Xena Jean Pierre,Dodge en Batchi
 

Hallo Peter en Sonja,

Tiger zit naast mij op tafel terwijl ik deze mail typ en kan niet stoppen met lieve kopjes te geven.

Het heeft een dag geduurd vooraleer hij iets wou eten en drinken. Hij lag verscholen in een klein hoekje.
We mochten hem aaien, maar kwam er niet uit.

Zondag heeft hij de kattenbak gevonden, gegeten en gedronken. Vandaag heeft hij al goed gegeten (rosbief).

Mieke, Jan, Bruce en Rik hebben geen problemen met Tiger.
De 2 kleintjes (Noor en Kyra) blaasden en gromden de eerste dagen bij het zien van Tiger. Nu is het al veel beter.
Tiger wil graag met hen spelen, maar dat laten ze nog niet toe. Hij speelt dan voorlopig maar alleen met de muis.

Hij is superlief tegen ons. We kunnen bijna niet gaan slapen omdat hij aan onze benen plakt.

Het gaat dus zeker de goede richting uit .

PS: Tiger krijg je niet meer terug hoor;-)

Groetjes
 

Goedemorgen,

hier enkele foto' van Romy (4-11-06) die nu bij ons één jaar is . Zij is nog steeds in goede gezondheid en is een zeer braaf lief poesje.

wij hebben zeker een goede keus gemaakt bij jullie .

grtjs,

Yvonne Van der Elst

Hallo,

Dori voelde zich al van 't eerste moment thuis.
Ze heeft alvast een eigen plekje uitgekozen, zoals je kan zien op foto 022

Van verstoppen is er géén sprake meer. Je kan ze vinden, in haar zeteltje of op een stoeltje in de keuken, waar ze dan de visbak kan observeren :-) (gelukkig is die visbak goed afgesloten)
of zoals je kan zien ook wel in het gedeelte van de kinderopvang, de bewaker van het speelgoed.

Ze is echt wel héél rustig, en geniet van alle aandacht dat ze krijgt.

Vele lieve groetjes,
van de hele familie, en natuurlijk ook van Dori ;-)

Annelies Beullens en co
 

Hallo!!
Ik ga meteen met de deur in huis vallen. Sinds gisteren ben ik verhuisd naar mijn nieuwe thuis in Merksem. Na heel wat omzwervingen (ik heb al heel wat meegemaakt in mijn leven) was ik vorige week nog te gast bij Sonja en Peter van het Dierenthuisje. Dit zijn heel lieve mensen die veel goede dingen doen voor mijn soortgenoten. Je moet maar eens gaan kijken op hun website: www.hetdierenthuisje.be. Je kan daar nog veel van mijn soortgenoten vinden (met foto) die ook gelukkig door Peter en Sonja opgevangen werden. Je kan daar ook kalenders voor 2011 kopen, alsook T-shirts, sweatshirts, en noem maar op. Nadat ik al verschillende operaties heb ondergaan oa aan mijn kin, ben ik nu begonnen aan een nieuwe fase in mijn leven. René is al twee dagen op zoek naar mij, nu zit ik in de koele bergruimte, dan lig ik onder zijn bed, maar vanmorgen heb ik besloten om gans mijn moed in mijn vier pootjes te steken en mij te laten zien in de badkamer. (Eigenlijk mag ik daar niet in, dat is een NO-GO zone, naar het schijnt vanwege de hygiëne, maar René had het niet gezien dat ik binnengeglipt was) Vorige nacht heb ik hem nog verschillende keren wakker gemaakt omdat ik op ontdekkingsreis was door het appartement. Ik laat me nu nog niet graag zien, en heb ook nog niet zo veel gegeten, maar ik hoop dat ik na een paar dagen rust terug tot mezelf zal komen, en dat ik bij René de rest van mijn dagen kan slijten met spelen, eten, en eens goed geknuffeld worden, want dat heb ik écht wel nodig na mijn vorige avonturen. Willen jullie eens komen kennismaken? Dat kan, maar gun me nog een tijdje om René beter te leren kennen. Ik vermoed dat dit nog wel wat zal duren, want ik vertrouw de mensen niet echt meer.
Een dikke knuffel en tot ziens hé,

Brem.
 

Beste,

In bijlage enkele foto's van Speedy en Gaudy. Ze maken het prima. Het zijn echt zalige katertjes. Gaudy komt elke dag iets meer los en speelt al vlot op de krabpaal.
Speedy ziet onze hond (Billy) helemaal zitten en heeft er al zijn grote vriend van gemaakt. Een pittig katertje op duracel batterijtjes, maar een echt schatje.

We zijn echt heel blij dat we jullie site gevonden hebben en hiermee ook de katertjes. Ze maken onze thuis weer compleet.

Groetjes

Simonne en Piet Michielsen
Essen
 

Hoi

Het is al even geleden dat we nog iets hebben laten weten maar nu dan toch een update van Tutty en Tommy.
Zo wild dat ze in het begin waren als we ze in huis haalden hoe tam en grote knuffels het nu zijn.
Vooral Tommy is zeer sociaal geworden (Tutty blijft toch altijd op haar hoede).
Ze hebben er ondertussen 2 adoptie broertjes bij gekregen en ze hebben goed gekeken naar hen hoe ze moeten omgaan met mensen.
Dat heeft zeker geholpen.
De 4 eten, slapen en spelen veel met elkaar.

We hebben geen seconde spijt gehad dat we in de tijd hebben gekozen voor 2 wilde katten. Met veel geduld en liefde komt het dus allemaal goed. En het is ook een beetje een uitdaging geweest voor ons, katten liefhebbers, om dit te doen.

ps: de champagne die we hadden koud gezet voor bij de eerste knuffels van die 2 is ondertussen al lang op!
ps2: Tommy is nog steeds zot van rosbief (het eerste waardoor ik echt contact met hem kreeg)

Groetjes
Tommy, Tutty en hun personeel; Ken en Hilde.