31/01/2025: Jipke had op die 5,5 jaar dat hij bij ons woonde nooit eerder ziek geweest. Op één flauwte na wat verder niet herhaald werd, leek hij een gezond baasje. Nu merkten we op dat hij zich al een drietal dagen wat rustiger gedroeg, maar echt ziektesymptomen waren er niet. we schrokken dan ook erg toen we Jipke plots zagen waggelen. Toen bleek dat hij volledig uitgedroogd was en dat zijn slijmvliezen volledig wit waren. Ook zijn temperatuur ging direct omlaag.
Het werd snel duidelijk dat het hier ging om een acuut falen van de nieren. In alle rust viel Jipke in slaap en vervoegde zijn broertje, Janneke die hem al op hele jonge leeftijd voorging. We zijn enigszins opgelucht dat we Jipke nooit ter adoptie hebben gezet omdat we altijd al wat vreesden dat hij niet oud zou worden. Toch komt het altijd aan om zo plots afscheid te moeten nemen. De troost is dat hij herenigd is met Janneke en niet hoeft af te zien. 🌟
================================================
Jip kwam bij ons toe op 29 juli 2020 samen met zijn broertje Janneke. Ze waren nog wel kittens maar niet gesocialiseerd en aardig verwilderd door hun gedwongen zwerfbestaan. Na een kort verblijf in een pleeggezin in de hoop dat ze nog gesocialiseerd konden worden, kwamen ze zonder vooruitgang terug. Jip en Janneke kozen op die manier voor een verblijf bij Het dierenthuisje en achteraf bekeken, was dat een wijze beslissing.
Op 18 januari 2021 vonden we Janneke levenloos terug in de tuin. Hij bleek gestorven te zijn aan plots hartfalen. In de zomer van 2021 zagen we Jip plots erg wankelen. Hij trok met zijn hoofdje, kon amper op zijn pootjes staan; alles wees op een infarctje. Omdat Jip erg gestresseerd was in de nabijheid van mensen kozen we ervoor om hem even rustig te laten bekomen en dat is zijn geluk geweest. Een rit naar de dierenarts had ten eerste niks uitgehaald en ten tweede zou het zijn dood betekend hebben omwille van de stress.
Dag na dag zagen we Jip recupereren en uiteindelijk was na een week geen spoor meer te zien van zijn voorval. Achteraf is hij meer naar ons open gebloeid en af en toe mochten we hem al aaien. Het lijkt erop dat hij ons dankbaar is en meer vertrouwen heeft gekregen.
Van Jip zijn schuwe aard is in 2024 niet veel meer te zien. Hij komt iedereen luid miauwend begroeten en geniet van geaaid te worden. Zijn allerbeste vriend en tevens speelkameraad is Manx. Jip volgt je als een schaduw wanneer je lekkers op zak hebt. En als je wat snoep of kip gooit in de richting van wat schuwere katten wordt de atleet in Jip wakker. Als een volleerde badmintonspeler smasht hij al springend het lekkers uit de lucht!
Jip en Janneke bij aankomst