Fons, geboren in 2012, kwam bij ons toe op 30 januari ’26. Hij was oorspronkelijk van een hoogbejaarde man die niet meer voor haar kon zorgen, zo werd ons verteld en dat was zeker een statement! We hebben in al die jaren al heel wat klitten weggeschoren maar dit was zonder twijfel de grootste half loshangende klit die we ooit zagen. Een klit van om en bij de 17 cm x 15 cm en 12 cm dik plus dan nog een prop verdroogde ontlasting die met een dun stukje haar aan zijn poep bengelde. Daar bovenop loopt de sukkelaar moeizaam op de achterhand ten gevolge van artrose. Ook vernamen we dat de eigenaar haar nooit aanraakte omdat ze dat niet graag had… Vanaf het moment dat we haar uit de transportmand haalden, begon ze te spinnen en te trappelen van genot! Ocharme toch! Wat heeft dat beestje liefde tekort gekomen gedurende al die jaren.
We vermoeden dat Fons niet veel bewogen heeft de laatste tijd om de pijn van het trekken van die klitten te vermijden. Daardoor is natuurlijk die stramheid erger geworden en is hij ook nog verdikt. Eens we de klitten hadden weggeschoren en we een groot deel dood haar was verwijderd, begon hij rond te lopen. Hij was hij zodanig opgelucht dat hij maar niet genoeg kon krijgen van aaitjes. Hij bleef onze handen opzoeken, kopjes geven en over de vloer rollen.
Deze lieverd zal eerstdaags nog helemaal gecontroleerd worden door de dierenarts waarna we hopen dat we nog een goede ziel mogen vinden die zich over hem wil ontfermen. Hij verdient echt een thuis waar hij van zijn oude dag kan genieten zonder angst te moeten hebben dat hij opnieuw verwaarloosd wordt.
Kandidaat adoptanten mogen alvast een mailtje sturen aan adopties@hetdierenthuisje.be. We houden je dan graag op de hoogte van zijn toestand.
