Op 6 februari 2026 werd César naar het Dierenthuisje gebracht. Hij was een zwerver die een drietal jaren geleden erg hongerig was komen aanwaaien in de tuin van een oudere dame. Gedurende de ziekenhuisopnames en kortverblijven in een verzorgingstehuis van deze dame voorzag haar dochter de schuwe zwerver tweemaal per dag van de nodige voeding, water, beschutting, … Zelfs de castratie namen ze voor hun eigen rekening nadat het lokale zwerfkattenbeleid hun verantwoordelijkheid niet op wilde nemen.
Eén jaar geleden sloeg het noodlot toe en overleed de oudere dame. Haar dochter bleef dagelijks heen en weer rijden om César te verzorgen maar was tot haar grote spijt niet in de mogelijkheid om hem een blijvende, nieuwe thuis te bieden en vroeg of laat zou hij moeten verhuizen. Gelukkig liet ze hem niet aan zijn lot over en nam ze contact met ons op.
Eénmaal aangekomen leek hij de warmte in de unit wel te appreciëren. Hij pofte en gromde als hij mensen zag maar verorberde wel gretig al het lekkers dat ze bij zich droegen. Na enkele weken mocht César van zijn vrijheid gaan proeven op het terrein en kwam hij vrijwel direct al piepen vanonder de struikjes. Als je vervolgens zijn naam roept of naar hem fluit, komt hij stilletjes dichter om zich te laten verwennen met een lekkere maaltijd.
Wij geloven niet in de mythe dat zwarte katten ongeluk zouden brengen en hopen dat César evenals de talrijke andere zwarte poezen bij het Dierenthuisje snel gesteund zullen worden door lieve peters en meters die onze mening delen. Wil je graag meter of peter worden van één van onze diertjes, stuur dan een mailtje naar vicky@hetdierenthuisje.be.
César bij aankomst