13/06/2026: Met spijt moeten we het overlijden melden van de hoogbejaarde Minoes. We hebben haar zien opkrikken nadat ze met een kanjer van een abces bij ons terecht kwam. Ze genoot zo ondertussen van haar vrije leventje hier terwijl ze de aandacht van al haar personeel zomaar voor het rapen had. Je merkte gewoon aan alles wat ze deed en hoe ze reageerde dat ze ooit een warme thuis had gekend waar ze op haar wenken bediend werd. Helaas kwam daar abrupt een einde aan toen deze mensen overleden en ze door familie op straat werd gezet en dat op de leeftijd van 23 jaar. Dat was de leeftijd die de zoon des huizes zou uitgesproken hebben maar waarover wij toch wel onze bedenking hadden.
Even hoopten we nog dat we haar plezier zouden doen met een eigen thuis maar hoe goed ook de reacties van kandidaten bedoeld waren, we bleven twijfelen of we er wel goed aan zouden doen. Van dag op dag had ze haar weg naar de tuin gevonden en we zagen haar dag na dag meer openbloeien. Achteraf zijn we opgelucht dat we die stap niet meer gezet hebben want het had haar sowieso niet ten goede gekomen én het zou extra leed berokkend hebben aan haar adoptiegezinnetje.
Ze heeft zich sterk gehouden tot ze helemaal tot rust gekomen was maar toen faalden haar niertjes en sloeg het noodlot toe.
Nu treuren wij, haar verzorgers, in stilte om deze lieve senior die we iets langer dan vier weken hebben mogen koesteren. Een veel te korte periode maar door de intense zorgen voor haar en het feit dat ze zo in onze harten is gekropen, lijkt het alsof we haar al veel langer bij ons hadden. De lieve Minoes is nu herenigd met haar geliefde verzorgers.💝🥹
=======================================
De wonde is ondertussen volledig genezen en Minoes voelt zich poeslekker! Ze geeft duidelijk aan dat ze dolgraag haar eigen personeel zou hebben. Telkens we bij haar gaan zitten, bloeit ze open en geniet ze van knuffels maar uit zichzelf komt ze het niet vragen. Ze houdt niet van al die soortgenoten die ze dan moet trotseren. Vechten of zo doet ze absoluut niet. Ze zal hooguit een keer hard mauwen om ze op afstand te houden.
De ideale thuis is er één waar ze als enige in de watten wordt gelegd voor de tijd die haar gegund is. Een gezin met één of enkele senioren die mekaar in hun waarde laten, kan zeker ook op voorwaarde dat ze op persoonlijke aandacht mag rekenen. Ze is zeker geen poes voor fulltime-uithuis-werkers.
En natuurlijk moet de nieuwe verzorger goed beseffen dat Minoes plus 20 jaar is en dat er dus geen “garantie” kan gegeven worden op haar levensverwachting… wat overigens op geen enkele leeftijd kan uiteraard. Voor senioren zoals Minoes wordt geen adoptiekost gerekend maar dit mag vast en zeker geen reden zijn om te snel tot adoptie over te gaan!
Wie ernstig interesse heeft om Minoes een warme thuis te schenken, mag mailen met leef- en woonsituatie naar adopties@hetdierenthuisje.be
Helaas kunnen we haar niet in Nederland plaatsen gezien ze dan verplicht een Rabiësvaccinatie moet krijgen wat we gezien haar respectabele leeftijd liever niet doen.
Minoes bij aankomst: 
Minoes nu: 
================================
Minoes werd binnengebracht op 9 mei in zorgwekkende toestand. Het verhaal is dat ze sinds het overlijden van haar eigenaar in december ’25, als binnenpoes door familie naar buiten werd verbannen waarna gelukkig enkele buren zich over haar ontfermden. Ze zou 23 jaar zijn, zo werd gezegd door een nabestaande.
Minoes had bij aankomst dringend nood aan vocht. Haar hals was erg dik wat eerst leek alsof haar klieren erg verdikt waren maar al gauw bleek dat het ging om een gigantisch abces. Eens het abces open was, stroomde de etter eruit. De geur zat uren later nog in onze neus. Dit moet erg veel pijn gedaan hebben dus geen wonder dat ze niet meer at en de moed liet varen. Ondertussen zijn we een viertal dagen verder en zien we Minoes dagelijks beter worden.
Ze laat alle verzorging gewillig doen, weliswaar onder wat gebrom… jawel, deze senior heeft pit maar laat dat nu net haar redding zijn. Ze zou er anders vermoedelijk al lang niet meer geweest zijn. We hebben er het raden naar of ze echt 23 jaar is maar een senior is ze vast en zeker. Minoes is ook doof. Haar eet- en drinkgedrag is alleszins terug prima.
Voorlopig laten we haar eerst rustig bekomen van de ontsteking in haar hals en later zal dan een bloedanalyse volgen om zicht te krijgen op de toestand van haar organen. Ze heeft haar redding in eerste plaats te danken aan de buurvrouw die aan de noodbel trok en haar binnen bracht.
Minoes zou zeker héél hard geholpen zijn met een meter en/of peter! Wil jij dit gedupeerde seniorpoesje een hart onder de riem steken? Mail dan aub even aan vicky@hetdierenthuisje.be. Hopelijk mag ze nog lang genieten🙏
Foto: Minoes de eerste dagen… slapend😴