Siegfried

Siegfried is een gecastreerde kater, geboren 07/2016. Hij werd afgestaan bij onze collega’s van het asiel te Schoten omdat hij volgens de eigenaars onbetrouwbaar was en ze vreesden dat hij hun kindje wel eens zou kunnen slaan. Helaas deed de opvang in het asiel hem geen goed. Siegfried geraakte erg gefrustreerd wat uiteraard evident is.

Sinds zijn aankomst bij ons hebben we hem zacht behandeld en ruimte gegeven die hij nodig heeft om tot rust te komen. Het resultaat is prachtig! Hij speelt en komt flodderen. Het is duidelijk dat Siegfried in het verleden teveel is blootgesteld aan zaken die hem triggerden. Wat deze jongen nodig heeft is een rustige omgeving en mensen die hem ruimte én tijd geven om tot rust te komen.

Let wel! Siegfried is en blijft een bijzondere jongen! Hij is absoluut geen poes voor mensen die graag een knuffelaar hebben, een poes willen die uitsluitend binnen zal moeten leven én zeker ook niet voor zij die geen ervaring hebben met katten. Het verraderlijke is dat Siegfried een grote mensenvriend is en dus heel graag floddert. Hij kan echter van het ene moment op het andere krabben of bijten. Dit is volgens ons te wijten aan de wijze waarop hij werd groot gebracht: stel dat je een poes aanhaalt, hij op schoot ligt te genieten en je na een tijdje plots afweert door hem bijvoorbeeld brutaal weg te duwen. Na een poosje gaat de poes dit trachten voor te zijn door zelf te reageren nog voordat je de kans krijgt om hem aan de kant te duwen. Onevenwichtig gedrag van de eigenaar kan tot zulke toestanden leiden. Helaas is zulk gedrag tekenend en duurt het héél lang alvorens zulke dieren “afkikken”. Maar het kan wel!

Wat vraagt het om af te kikken? liefde, geduld en gezond verstand! én zo weinig mogelijk drukte en mensen. Siegfried zou daarom best terecht komen bij een gezin bestaande uit één of twee rustige mensen zonder kinderen, zonder andere poezen of honden, met een tuin en liefst vrije in- en uitloop (weliswaar na een eerste periode van gewenning binnen)

Hoe ga je met Siegfried om? Allereerst heeft Siegfried vrijheid nodig. Hem opsluiten versterkt zijn gevoel van onveiligheid dus kleine ruimtes afsluiten, is not done. Als hij aandacht vraagt en komt geven dan mag je hierop -opbouwend- ingaan, dat wil zeggen: je begint met één à twee aaitjes te geven en negeert hem vervolgens. Ook al komt hij terug af of blijft hij flodderen: enkele keren aaien en stoppen. Met andere woorden: hij moet afkomen en jij gaat er beperkt op in waarna je hem gewoon gerust laat. De frequentie van aanhalen bouw je stelselmatig op.

Niettegenstaande hij hier véél mensen ziet en véél soortgenoten moet trotseren wat hem toch wel geregeld frustreert, hebben we hem door die manier van benaderen al helemaal zien veranderen. Momenteel is hij zover dat hij geregeld op het bureel komt liggen, dichtbij en daar geniet hij van. Ik heb ook geen meppen meer gekregen!

Wil je deze uitdaging aangaan en Siegfried zo helpen aan zijn thuis waar hij helemaal tot rust kan komen en zich eindelijk eens kan thuis voelen, dan gaan wij uiteraard graag met jou alles goed overlopen én we blijven naar goede gewoonte ook steeds beschikbaar bij vragen.

“Sigi”, zoals we hem hier nu noemen verdient écht die kans!