Sloeber

Update 30/03/’20 – 18u:

Na 16 jaar dag in, dag uit, zorg te dragen voor poezen van alle mogelijke afkomst, met allerlei achtergronden en van uiteenlopende leeftijden mogen we trots zijn op onszelf en besluiten dat we meestal toch wel de juiste beslissing weten te nemen op het correcte moment. Zeker dieren die we al jaren onder ons hebben, kunnen nog weinig achter stoelen of banken steken en dat hebben we weer eens mogen ervaren met Sloeber.

Op 1 juni 2007 kwam deze jongen toe als enorm angstig zwervertje samen met z’n zusje en broertje. ze waren toen amper 6 maanden oud. Toch heeft Sloeber nooit zijn vertrouwen geschonken aan mensen wat we begrijpen, wetende dat hij het ongeluk had in de tuin van twee alcoholverslaafden terecht te komen die zelfs de vangbak waarmee ik hen trachtte te helpen naar mijn hoofd zwierden. Sloeber groeide bij ons op en was én is dik bevriend met Expo.

Nu plots zat hij dus al enkele dagen in onze living en hij wilde niet meer naar buiten alsof hij ons iets wilde duidelijk maken. En wat dat was, dat werd ons vandaag duidelijk! Na drie dagen begrepen we dat er iets mis was waarvoor hij onze hulp opzocht. Hem in de transportmand zetten om naar de dierenarts te brengen, was evenwel niet evident maar we hadden ook niet anders verwacht. Had dit makkelijk gegaan dan was Sloeber al op sterven na dood geweest; daarvoor kennen we hem.

Welnu, de dierenarts had haar werk aan Sloebertje! Al zijn tandjes moesten getrokken worden. Ze heeft ook bloed getrokken om te ontleden in het labo. Die resultaten moeten we nog afwachten. Hopelijk krijgen we dan meer hoogte van de oorzaak van de diarree. Terwijl hij onder narcose was, maakte ik van de gelegenheid gebruik om hem helemaal van de klitten te verlossen.

Deze bijzondere jongen is goed ontwaakt ondertussen. We lieten hem wakker worden op de plek die hij zelf opzocht en we veronderstellen dat hij terug naar buiten zal trekken zodra hij zich terug goed voelt. Ook dit verhaal wordt zeker nog vervolgd.

===============================================

Update 30/03/2020-ochtend:

We maken ons zorgen om Sloeber!
Sinds juni 2007 is deze angstige jongen bij ons en nooit heeft hij toenadering gezocht. Integendeel, hij ging altijd de andere kant op of hield ons alleszins heel nauwgezet in het oog om tijdig weg te kunnen spurten als we toch iets van plan zouden zijn.
Onze verbazing was dan ook enorm groot als we merkten dat hij vrijdagavond plots in huis zat en dan nog wel in onze woonkamer. De deur had open gestaan overdag met het mooie weer maar zelfs dan nog kwam hij voordien niet eens in de buurt van het terras.
Niemand heeft hem zien binnen gaan en daar zat hij dan plots, weliswaar onder de kast. We hadden verwacht dat hij terug naar buiten zou lopen als de deur open stond of ’s nachts door de luiken zou vertrekken maar nee hoor, nog steeds zit Sloeber binnen. Meer nog, hij ligt nu op de krabpaal in een bakje en laat ons dichterbij komen. We begrijpen er niks van maar vrezen dat hij hulp komt zoeken.
Sinds vanmorgen merkten we op dat hij last heeft van heftige diarree. Daarom hebben we afgesproken met de dierenarts dat we hem straks meebrengen als we Boncuk terug mogen ophalen zodat ze hem kan onderzoeken. Ze zal hem vermoedelijk onder narcose moeten brengen om bloed te nemen enz. Meer nieuws later!

=================================================

Sloeber en zijn broer Suske hebben een gelukkige engel gediend. Puur toeval bracht hen hier. We gingen voor de tweede keer zwerfpoezen vangen op een adres te Malle. We sloegen er dit keer in om vier poesjes in de vangbakken te krijgen. Gezien ze pas in de namiddag werden gesteriliseerd en gecastreerd konden ze die dag niet terug uitgezet worden en vonden we het beter om ze hier op te vangen zodat we hen de dag erna terug konden gaan uitzetten op de plaats van vangst. We
zetten de vier bange wezentjes in een bench en al vlug bleek dat er helemaal geen kwaad in zat en dat er drie van de vier serieus aan het niezen waren. Met andere woorden; ze konden niet terug gezet worden alvorens ze genezen waren. Het vierde poesje dat wel gezond was werd de volgende dag terug gebracht want dat was tevens het wildst van al. De drie kleine sukkeltjes werden gedoopt Suske, Sloeber en Sasha. Sasha was het enige meisje. Haar moesten we spijtig genoeg twee maanden later laten inslapen. Zij had blijkbaar teveel aan haar reserve gezeten ten
gevolge van ondervoeding en ziekte waardoor haar niertjes het op die jonge leeftijd reeds begaven.

Sloeber is een halflangharige kater en ook vanaf het begin de kranigste van de drie. In het begin hebben ze een dikke week in een grote bench samen vertoefd. Daarna verhuisden we hen naar de quarantaine waar ze wat meer loop en mooier uitzicht konden genieten. Ze lieten zich strelen, maar bleven enorm bang en apathisch. Daarom hebben we toen de deur maar open gezet zodat ze op eigen tempo en initiatief konden wennen.

Zelfs na jaren bleven Suske en Sloeber erg argwanend, maar ze verdroegen al wel dat we hen passeerden. Vooral Suske kreeg wat meer vertrouwen doordat we hem al enkele keren hebben moeten verzorgen vanwege zijn zwakkere gezondheid. Sloeber is de sterkere broer die veel afstand bewaart.