Tiger

Tiger had een schitterend leven toen zijn verzorgers nog leefden. Echter toen zijn beide verzorgers hem verweesd achterlieten, keerde het tij voor deze senior die op dat ogenblik 18,5 jaar oud was. Alle bezittingen inclusief het huis kwamen in handen terecht van de overheid. De zus aan wie normaal de erfenis toegekend zou worden, stierf immers zeer kort nadien. De enige mensen waarop Tiger nu nog kon rekenen waren de buren die steeds zijn eigenaars geholpen hadden toen ze begonnen te sukkelen met hun gezondheid. Hoewel de overheid de seniorpoes wilden laten inslapen, kwam de buurman op voor de geliefde poes van de overleden buren; hij besefte immers wat de poes voor hen betekend had en wist dat zij dit niet gewild zouden hebben.

Gedurende anderhalf jaar werd Tiger aan huis verzorgd maar dat huis werd steeds leger want ondertussen werd gans de inboedel erbuiten gesleurd. Uiteindelijk kwam dan het moment dat de laatste stoel waar Tiger nog op kon liggen ook het huis uit moest en de buurman geen toegang meer kreeg tot de woonst.

Dat was het moment dat Tiger hierheen kwam. We waren twee weken eerder gecontacteerd door de overheid met de vraag of we de poes wilden ophalen omdat, aldus vermeld in de mail, de buurman niet langer voor de twintigjarige kat wilde zorgen. Normaal moesten we het dier zelf voorbij Brussel ook nog gaan ophalen maar dankzij een diervriendelijke dame van deze overheidsdienst werd hij dan toch gebracht. Als antwoord op de mail hadden we vermeld dat we zeker bereid waren het oude beestje te helpen maar dat we normaal een afstandvergoeding vragen. Toen kwam de vraag of die ook betaald moest worden als ze hem zelf brachten… We hebben daarop wijselijk gezwegen.

Toen we Tiger toekregen op dinsdag 10 september kwam de ettergeur uit zijn mondje. Hij was uitgedroogd en logisch, helemaal van streek. Aan de andere kant was hij er zodanig aan toe dat hij weinig reactie gaf. De dierenarts oordeelde dat hij dringend aan het infuus moest om vocht toe te dienen als we nog kans wilden maken om hem te kunnen helpen. Het was immers duidelijk dat hij tandverzorging nodig had. Op vrijdag, de dertiende werd hij dan geopereerd. In de narcose zag de dierenarts pas goed hoe slecht de mond eruit zag. Verschillende tanden moest ze zoeken onder de aanwassen en abcessen. Ongelooflijk hoe Tiger nog de moed vond om te eten, al was het alleen malse voeding. Hij moet enorm veel pijn gehad hebben.

We zijn nu twee dagen verder en Tiger blijft met smaak eten maar nu zonder al dat kwijlen erbij. Natuurlijk krijgt hij nog pijnstilling maar we hopen dat binnen enkele dagen te kunnen beƫindingen. We hopen uit de grond van ons hart dat we Tiger nog een mooie tijd kunnen gunnen. Als we iemand zouden bereid vinden om hem een eigen liefdevolle thuis te gunnen waar hij zijn laatste dagen/weken/jaren mag doorbrengen in alle rust dan zullen we heel graag de medische zorgen verder op ons nemen. Hij verdient gewoon het allerbeste na dat trieste anderhalf jaar.

Wil je Tiger steunen in zijn medische zorgen of zijn meter/peter worden, mail dan aub.

Moraal van dit verhaal… denk aub tijdig aan je nalatenschap en laat het niet zomaar inpikken door de overheid. Aan wie je het ook schenkt, het zal altijd beter benut worden. Vraag dat maar aan Tiger!