Milù

Op 24 januari 2019 kwam Milù toe en helaas moesten we al dadelijk met hem naar de dierenarts voor onderzoeken. Milù was meteen een echt zorgenkind en het ziet er niet naar uit dat dit snel zal veranderen. Deze ongelooflijke lieverd werd gebeten door een hond aan zijn achterwerk. Daarbij werd zijn staart erg toegetakeld maar ook zijn poep. Het resultaat waren grote wonden, een staart die geamputeerd diende te worden en één teelbal die stuk gebeten was. Dat gebeurde in april 2018. Door de letsels verliest hij constant urine en kan hij ook niet behoorlijk vast ontlasten.

Ondertussen wisten we hoezeer Milù dringend nood had aan hulp omdat hij het anders met zijn dood zou bekopen. De jongen was zich immers aan het vergiftigen doordat zijn blaas steeds gespannen bleef en urine begon door te sijpelen. Hij rook ook nog enorm naar kater doordat het andere teelballetje nog in zijn lies zat. Dat was gelukkig maar een kleine ingreep tijdens de narcose die hij sowieso moest ondergaan om een RX te nemen van de rug en om hem te sonderen, wat heel erg dringend nodig was.

Sindsdien heeft Milù ons al veel kopzorgen gebaard. Het urinestaal dat naar het labo werd gestuurd gaf geen ontsteking aan. Er werd ook geen struviet gevonden. Alleen maar heldere urine hoewel hij met momenten puur bloed plaste. Gezien Julie naar de acupunctuur moest, ging hij mee in de hoop dat deze dierenarts iets zou kunnen betekenen voor hem. Zij gaf zeker de mogelijkheid aan maar gaf de raad om ontstekingsremmer/pijnstiller en antibiotica op te starten, wat gebeurde.

Omdat de sonde en het infuus die hij bij de dierenarts kreeg om zijn urine goed door te spoelen, niets hadden uitgehaald, verwees de dierenarts ons door naar de kliniek te Vught, Nederland, waar Shuki destijds zo goed geholpen werd. Daar werd een echo genomen van de blaas waarop duidelijk zichtbaar was dat de opening erg open stond waardoor er wordt gesproken van een overloopblaas. Helaas een gevolg van het niet tijdig handmatig ledigen van de blaas. Een zijde van de blaaswand vertoonde ook vorming van poliepen; eveneens te wijten aan het inwerken van de urine. Dat verklaarde tevens de hardheid van de blaas. De interniste zocht naar een manier om de blaaswand terug te versoepelen en gaf Milù medicatie mee voor de blaas maar ook voor de aanhoudende diarree.

Vier weken na het diepgaand onderzoek konden we blij melden dat we vooruitgang hadden geboekt! De diarree was voorbij en ook de urine was bloedvrij. Hij verliest nog wel wat urine en hij zet nog stempeltjes door zijn verlamde darm maar het is een feit dat hij al veel properder is dan voordien. Ook zijn blaas is merkbaar soepeler geworden. Al een hele vooruitgang, zo oordeelde de specialiste. Milù gaat ook geregeld nog naar de acupunctuur. We blijven hopen dat deze behandeling in combinatie met de medicatie hem van zijn probleem zullen kunnen afhelpen.

Ondertussen heeft deze knappe lieverd ieders hart hier al weten te veroveren. Zelf is hij zo dapper en positief! Ongelooflijk dat hij ondanks alle pijn en miserie nog de kracht had om te blijven lachen! Hij blijft steeds lief en heeft ons niet één keer gebeten of gekrabd. Ook de transportmand in en uit… hij ondergaat alles gewillig alsof hij beseft dat we het beste met hem voor hebben. We moesten Milù eerst een hele tijd in een aparte kamer houden, maar ondertussen mag hij ook gewoon naar buiten. Enkel ’s nachts zit Milù nog apart. Overdag loopt hij gewoon in de groep. Zijn katersmanieren zijn gelukkig geminderd en hij is niet langer dominant naar de anderen toe.

Voor Milù doen we graag een bijzondere oproep. Dit jongetje zal nog een lange tijd serieuze medische zorgen vragen. Het zou dan ook een zegen zijn voor Milù en voor zijn verzorgers als hij enkele meters of peters mag krijgen die hem helpen bij zijn behandelingen.

Uiteraard is een gift ook altijd héél welkom! Help Milù aub mee zodat hij een normaal leven mag krijgen.