Stina, Steffie en Sterre

30/03/2020:

Vanmorgen lijkt Stina’s toestand verbeterd te zijn. Ze kan terug vrijer ademen en haar mondje lijkt minder ontstoken. We blijven voorlopig nog voorzichtig positief gezien het mogelijke verdict van Fip niet met zekerheid kan achterhaald worden en dat nog steeds plots de kop kan opsteken. Als Stina hier goed doorkomt dan hebben we alleszins een goed middel gevonden om in de toekomst in te zetten als er nog eens iemand verdacht wordt van deze vreselijke ziekte.  Word dus vervolgd!

=============================================

Stina werd rond 25/3 erg ziek. Ze leek tandpijn te hebben en door de dierenarts werd bevestigd dat haar tandvlees ontstoken was en dat enkele tandjes ook getrokken moesten worden. Gezien de jonge leeftijd van deze ataxiepoesjes verbaasde dat wel maar anderzijds kan hun gezondheid wel geleden hebben onder het feit dat ze vermoedelijk incestpoesjes zijn.  Er werd medicatie opgestart om de eerste ontsteking te onderdrukken maar helaas werd het na enkele dagen alleen maar erger.

Stina staakte met eten en kreeg zelfs uitdrogingsverschijnselen zodat we genoodzaakt waren om haar bij de dierenarts binnen te brengen. Daar werd ze aan het infuus gelegd en werd bloed genomen. Verschillende zaken werden onderzocht maar er kwam geen duidelijke oorzaak naar voren. De bloedanalyse gaf ook geen uitsluitsel maar de mogelijkheid dat het Fip zou zijn, is reëel.

Onmiddellijk hebben we alles op alles gezet. Stina krijgt nu dezelfde medicatie waarmee we ook Pip erdoor hebben geholpen die eerst op sterven na dood was. Verder spoelen we haar neusje twee maal daags en gaven we haar lopende voeding in de hoop dat ze terug zelf zou kunnen gaan eten én dat is gelukt! Sinds gisterenavond heeft ze terug zelfstandig gegeten. Vanmorgen was ze zelfs gretig op haar eten. Toch blijft het afwachten welke kant het zal opgaan. We blijven vechten voor Stina’s leventje. Deze lieverd is nog véél te jong om haar zus en broer te verlaten.

Wie Stina wil helpen, zou haar héél veel plezier doen door haar meter of peter te worden. Alleen de medicatie die ze momenteel krijgt bedraagt zo’n 180€. Mail ons als je haar wil steunen aub of klik hier voor een éénmalige gift aan Stina.

Bij ons sinds 06/06/2019

Ze kwamen toe met z’n drietjes: twee zusjes en één broertje: Steffie, Stina en Sterre zijn vanuit het nestje gezegend met Cerebellaire ataxie. Geen cadeau voor deze lieverds hoewel ze niet beter weten. Ze hebben ermee leren leven en zijn zich nu volop aan het trainen in het controleren van hun soms onberekenbare bewegingen. Broer Sterre heeft het minst van al hinder van het motorisch probleem terwijl Steffie maar vooral Stina geregeld valt zonder dat het eigenlijk de bedoeling is.

Cerebellaire ataxie doet geen pijn aan het dier, heeft totaal geen invloed op hun gezondheid of wat dan ook. Het kan gezien worden als een zenuwtic bij mensen. Sommige mensen vinden het zielig maar niets is minder waar! Reeds verschillende ataxiepoesjes werden inmiddels geadopteerd bij Het dierenthuisje en al die adoptanten zijn heel blij met hun vrolijke schatten.  Steeds krijgen we ook de positieve berichten dat ze veel verbetering maken bij het opgroeien en hoe meer uitdaging ze hebben in hun omgeving, hoe meer dat het geval is want dan kunnen ze zich beter oefenen en ontwikkelen.

Zo ook bij dit trio. Dankzij beweging en oefening zijn ze veel vlotter leren omgaan met hun beperking. Qua karakter zijn het alle drie enorme lieverds! Eerst vonden we het onterecht om hen hier als vaste bewoners te houden maar gezien we ze echt niet uit mekaar kunnen trekken, lijkt het quasi onmogelijk om hen elders een thuis te geven. Bijkomend probleem is dat ze dolgraag buiten gaan en wie heeft nu zo’n goed omsloten tuin die catproof is!?

Ataxiepoesjes zijn gewoonweg zalige poesjes! Vraag dat maar aan mensen die er één in huis hebben.  Wie wil aub meter of peter worden over één van deze lieverds? Ze zouden je zó dankbaar zijn!